Życie

American Civil War: admirał David Dixon Porter

American Civil War: admirał David Dixon Porter


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

David Dixon Porter - Early Life:

Urodzony w Chester w stanie Pensylwania 8 czerwca 1813 r. David Dixon Porter był synem komodora Davida Portera i jego żony Evaliny. Wydając dziesięcioro dzieci, Porterzy adoptowali również młodego Jamesa (później Davida) Glasgow Farragut w 1808 roku, po tym, jak matka chłopca pomogła ojcu Portera. Bohater wojny z 1812 r., Commodore Porter opuścił marynarkę wojenną USA w 1824 r., A dwa lata później przyjął dowodzenie marynarką meksykańską. Podróżując na południe ze swoim ojcem, młody David Dixon został mianowany stróżem kadry i widział służbę na kilku meksykańskich statkach.

David Dixon Porter - Dołączenie do marynarki wojennej USA:

W 1828 r. Porter popłynął na pokład bryg Guerrero (22 pistolety) do ataku na hiszpańską wysyłkę z Kuby. Dowodzony przez swojego kuzyna Davida Henry'ego Portera, Guerrero został schwytany przez hiszpańską fregatę Lealtad (64). W akcji starszy Porter został zabity, a następnie David Dixon został zabrany do Hawany jako więzień. Wkrótce wymieniony, wrócił do ojca w Meksyku. Nie chcąc ryzykować życia syna, Commodore Porter odesłał go z powrotem do Stanów Zjednoczonych, gdzie jego dziadek, kongresmen William Anderson, był w stanie zapewnić mu nakaz zastępcy w amerykańskiej marynarce wojennej 2 lutego 1829 roku.

David Dixon Porter - Early Career:

Ze względu na swój pobyt w Meksyku młody Porter miał więcej doświadczenia niż wielu spośród swoich rówieśników i młodszych oficerów nad nim. Wywołało to zuchwałość i arogancję, niż doprowadziło do starć z przełożonymi. Mimo że został prawie zwolniony ze służby, okazał się zdolnym pomocnikiem. W czerwcu 1832 roku popłynął na pokładzie statku flagowego Commodore David Patterson, USS Stany Zjednoczone. Na rejs Patterson zaokrętował rodzinę, a Porter wkrótce zaczął zabiegać o swoją córkę, George Ann. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych zdał egzamin porucznika w czerwcu 1835 r.

David Dixon Porter - Wojna meksykańsko-amerykańska:

Przydzielony do Coast Survey, zaoszczędził wystarczające środki, aby pozwolić mu poślubić George Ann w marcu 1839 roku. W końcu para miałaby sześcioro dzieci, czterech synów i dwie córki, którzy przeżyli do dorosłości. Awansowany na porucznika w marcu 1841 r., Krótko służył w basenie Morza Śródziemnego, zanim został skierowany do Biura Hydrograficznego. W 1846 r. Porter został wysłany z tajną misją do Republiki Santo Domingo, aby ocenić stabilność nowego narodu i zbadać lokalizacje bazy morskiej wokół Zatoki Semana. Po powrocie w czerwcu dowiedział się, że rozpoczęła się wojna meksykańsko-amerykańska. Przypisany jako pierwszy porucznik USS na łodzi bocznej Choleryk, Porter służył pod dowództwem Josiaha Tattnalla.

Działając w Zatoce Meksykańskiej, Choleryk był obecny podczas lądowania armii generała dywizji Winfielda Scotta w marcu 1847 roku. Gdy armia przygotowywała się do oblężenia Veracruz, flota komandora Matthew Perry'ego ruszyła do ataku na obronę miasta od strony morza. Znając okolicę z czasów pobytu w Meksyku, w nocy z 22 na 22 marca Porter wziął małą łódkę i nakreślił kanał do portu. Następnego ranka, Choleryk a kilka innych statków korzystało z kanału Portera, aby wpaść do portu, aby zaatakować obronę. Chociaż naruszało to rozkazy wydane przez Perry'ego, oklaskiwał odwagę swoich podwładnych.

W czerwcu Porter brał udział w ataku Perry'ego na Tabasco. Kierując oddziałem żeglarzy, udało mu się schwytać jeden z fortów broniących miasta. W nagrodę otrzymał rozkaz Choleryk do końca wojny. Choć było to jego pierwsze polecenie, nie widział kolejnych działań, gdy wojna przeniosła się w głąb kraju. W celu pogłębienia wiedzy na temat nowej technologii pary, w 1849 roku wziął urlop i dowodził kilkoma parowcami. Po powrocie w 1855 r. Otrzymał dowództwo USS Dostawa. Obowiązek ten spowodował, że został zatrudniony w planie sprowadzenia wielbłądów do USA w celu użycia ich przez armię amerykańską na południowym zachodzie. Po przybyciu na brzeg w 1857 r. Porter zajmował kilka stanowisk, zanim został powołany do Coast Survey w 1861 r.

David Dixon Porter - Wojna domowa:

Zanim Porter mógł odejść, rozpoczęła się Wojna Domowa. Porter otrzymał od USS sekretarza stanu Williama Sewarda i kapitana Montgomery'ego Meigsa z armii amerykańskiej USS Powhatan (16) i wysłany na tajną misję, aby wzmocnić Fort Pickens w Pensacola, Floryda. Ta misja okazała się sukcesem i była demonstracją jego lojalności wobec Unii. Awansowany na dowódcę 22 kwietnia, został wysłany do zablokowania ujścia rzeki Missisipi. W listopadzie zaczął opowiadać się za atakiem na Nowy Orlean. Posunęło się to do przodu następnej wiosny pod dowództwem Farraguta, obecnie oficera flagowego.

Dołączony do eskadry swojego przybranego brata Porter został dowodzony przez flotyllę łodzi z moździerzem. 18 kwietnia 1862 r. Moździerze Portera zbombardowały Forts Jackson i St. Philip. Chociaż uważał, że dwa dni strzelania zmniejszą obie prace, po pięciu wyrządzono niewielkie szkody. Nie chcąc dłużej czekać, Farragut przebiegł obok fortów 24 kwietnia i zdobył miasto. Pozostając przy fortach, Porter zmusił się do poddania się 28 kwietnia. Idąc w górę rzeki, pomógł Farragutowi w zaatakowaniu Vicksburga, zanim w lipcu otrzymał rozkaz na wschód.

David Dixon Porter - Mississippi River:

Jego powrót na wschodnie wybrzeże okazał się krótki, ponieważ wkrótce awansował bezpośrednio do admirała i w październiku objął dowództwo nad eskadrą rzeki Mississippi. Przejęcie dowództwa polegało na pomocy generałowi dywizji Johnowi McClernandowi w otwarciu górnej Missisipi. Idąc na południe, dołączyli do nich żołnierze dowodzeni przez generała dywizji Williama T. Shermana. Chociaż Porter gardził McClernandem, nawiązał silną, trwałą przyjaźń z Shermanem. Na polecenie McClernanda siły zaatakowały i zdobyły Fort Hindman (Arkansas Post) w styczniu 1863 r.

Porter, jednocząc się z generałem dywizją Ulyssesem S. Grantem, miał następnie za zadanie wsparcie operacji Unii przeciwko Vicksburgowi. Współpracując ściśle z Grantem, Porterowi udało się poprowadzić większość swojej floty obok Vicksburga w nocy 16 kwietnia. Sześć nocy później poprowadził flotę transportów obok dział miasta. Po zebraniu dużej siły morskiej na południe od miasta był w stanie transportować i wspierać operacje Granta przeciwko Grand Gulf i Bruinsburgowi. W miarę postępu kampanii kanonierki Portera zapewniły, że Vicksburg pozostanie odcięty od wzmocnienia przez wodę.

David Dixon Porter - Red River & the North Atlantic:

Po upadku miasta 4 lipca eskadra Portera rozpoczęła patrole nad Missisipi, dopóki nie otrzymała rozkazu wsparcia Ekspedycji Red River generała Nathaniela Banksa. Począwszy od marca 1864 r. Przedsięwzięcie zakończyło się niepowodzeniem, a Porter miał szczęście wydobyć swoją flotę z cofających się wód rzeki. 12 października Porter otrzymał rozkaz objęcia dowództwa dywizjonu blokującego północnoatlantycki oddział. Nakazany do zamknięcia portu w Wilmington, Karolina Północna, przetransportował wojska pod dowództwem generała dywizji Benjamina Butlera, aby zaatakować Fort Fisher tego grudnia. Atak okazał się porażką, gdy Butler wykazał brak determinacji. Zirytowany, Porter wrócił na północ i poprosił o innego dowódcę niż Grant. Po powrocie do Fort Fisher z oddziałami dowodzonymi przez generała dywizji Alfreda Terry'ego, dwaj mężczyźni zdobyli fort w drugiej bitwie o Fort Fisher w styczniu 1865 roku.

David Dixon Porter - Later Life:

Wraz z końcem wojny marynarka amerykańska została szybko zmniejszona. Przy mniejszej liczbie dostępnych poleceń morskich, Porter został mianowany superintendentem Akademii Marynarki Wojennej we wrześniu 1865 roku. W tym czasie awansował na wiceadmirała i rozpoczął ambitną kampanię modernizacji i reformy akademii, aby stała się rywalem West Point. Odchodząc w 1869 r., Krótko doradzał Sekretarzowi Marynarki Wojennej Adolfowi E. Boriemu, nowicjuszowi w sprawach morskich, aż do zastąpienia go przez George'a M. Robesona. Po śmierci admirała Farraguta w 1870 r. Porter uważał, że należy go awansować, aby wypełnić wakat. Stało się tak, ale dopiero po przedłużającej się walce z wrogami politycznymi. W ciągu następnych dwudziestu lat Porter był coraz częściej usuwany z operacji marynarki wojennej USA. Po spędzeniu dużej części tego czasu na pisaniu zmarł 13 lutego 1890 r. W Waszyngtonie. Po pogrzebie pochowany został na Cmentarzu Narodowym w Arlington.

Wybrane źródła


Obejrzyj wideo: Admiral David Dixon Porter (Październik 2022).

Video, Sitemap-Video, Sitemap-Videos