Życie

Historia kamizelek kuloodpornych i kuloodpornych

Historia kamizelek kuloodpornych i kuloodpornych


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Ludzie w zapisanej historii używali różnego rodzaju materiałów jako zbroi, aby uchronić się przed obrażeniami podczas walki i innych niebezpiecznych sytuacji. Pierwsza odzież ochronna i tarcze zostały wykonane ze skór zwierząt. W miarę jak cywilizacje stawały się coraz bardziej zaawansowane, zaczęto używać drewnianych tarcz, a następnie metalowych. W końcu metal został również użyty jako zbroja, którą nazywamy teraz zbroją związaną z rycerzami średniowiecza. Jednak wraz z wynalezieniem broni palnej około 1500 r. Metalowa zbroja stała się nieskuteczna. Jedyną prawdziwą ochroną przed bronią palną były kamienne ściany lub naturalne bariery, takie jak skały, drzewa i rowy.

Miękki pancerz

Jednym z pierwszych odnotowanych przypadków użycia miękkiej zbroi był średniowieczny Japończyk, który używał zbroi wykonanej z jedwabiu. Dopiero pod koniec XIX wieku odnotowano pierwsze użycie miękkiej zbroi w Stanach Zjednoczonych. W tym czasie wojsko badało możliwość użycia miękkiej zbroi z jedwabiu. Projekt zwrócił nawet uwagę kongresu po zabójstwie prezydenta Williama McKinleya w 1901 roku. Chociaż ubrania okazały się skuteczne przeciwko pociskom o niskiej prędkości, te podróżujące z prędkością 400 stóp na sekundę lub mniej, nie zapewniały ochrony przed nową generacją wprowadzono wówczas amunicję do broni palnej. Amunicja, która poruszała się z prędkością przekraczającą 600 stóp na sekundę. To, wraz z wygórowanym kosztem jedwabiu, sprawiło, że koncepcja była nie do przyjęcia. Jedwabna zbroja tego typu była noszona przez arcyksięcia Franciszka Ferdynanda z Austrii, kiedy został zabity strzałem w głowę, co przyspieszyło I wojnę światową.

Early Bullet Proof Vests Patenty

Amerykańskie Biuro Patentowe i Znaków Towarowych wymienia rekordy z 1919 r. Dotyczące różnych konstrukcji kamizelek kuloodpornych i odzieży typu kamizelka kuloodporna. Jeden z pierwszych udokumentowanych przypadków, w których taka odzież została zademonstrowana do użytku przez funkcjonariuszy organów ścigania, został szczegółowo opisany w wydaniu Washington Star DC z 2 kwietnia 1931 r., Gdzie kamizelka kuloodporna została pokazana członkom Metropolitan Police Department .

Kurtka Flak

Następną generacją kamizelki kuloodpornej przeciw pociskom balistycznym była „kurtka przeciwdeszczowa” z okresu II wojny światowej wykonana z balistycznego nylonu. Kurtka przeciwdeszczowa zapewniała przede wszystkim ochronę przed fragmentami amunicji i była nieskuteczna w przypadku większości zagrożeń związanych z pistoletem i karabinem. Kurtki Flak były również bardzo nieporęczne i nieporęczne.

Lekki pancerz

Dopiero pod koniec lat 60. XX wieku odkryto nowe włókna, które umożliwiły współczesną generację kasków pancernych z możliwością kasowania. National Institute of Justice (NIJ) zainicjował program badawczy mający na celu zbadanie rozwoju lekkiej zbroi, którą policjanci na dyżurze mogliby nosić w pełnym wymiarze godzin. W toku łatwo zidentyfikowano nowe materiały, które można wplecić w lekką tkaninę o doskonałych właściwościach balistycznych. Ustalono standardy działania, które określały wymagania w zakresie odporności balistycznej na zbroje policyjne.

Kevlar

W latach 70. jednym z najważniejszych osiągnięć w rozwoju pancerza było wynalezienie materiału balistycznego Kevlar firmy DuPont. Jak na ironię, tkanina pierwotnie miała zastąpić stalowe paski w oponach samochodowych.

Opracowanie kevlarowego pancerza przez NIJ było czterofazowym wysiłkiem, który miał miejsce przez kilka lat. Pierwsza faza obejmowała testowanie tkaniny kevlarowej w celu ustalenia, czy może ona zatrzymać kulę ołowianą. Druga faza polegała na określeniu liczby warstw materiału niezbędnego do zapobiegania penetracji przez pociski o różnej prędkości i kalibrze oraz opracowaniu prototypowej kamizelki, która ochroniłaby oficerów przed najczęstszymi zagrożeniami: 38 pociskami specjalnymi i 22 długimi karabinami.

Badanie kamizelek kuloodpornych Kevlar

W 1973 r. Naukowcy z armii Edgewood Arsenal odpowiedzialni za projekt kamizelki kuloodpornej opracowali odzież wykonaną z siedmiu warstw tkaniny Kevlar do użytku w próbach polowych. Ustalono, że odporność na penetrację Kevlaru uległa pogorszeniu, gdy jest mokra. Odporne na pocisk właściwości tkaniny również uległy pogorszeniu pod wpływem promieniowania ultrafioletowego, w tym światła słonecznego. Środki do czyszczenia na sucho i wybielacze również miały negatywny wpływ na właściwości antybalistyczne tkaniny, podobnie jak wielokrotne pranie. Aby zabezpieczyć się przed tymi problemami, kamizelka została zaprojektowana z nieprzemakalnością, a także z pokryciami materiałowymi, aby zapobiec ekspozycji na światło słoneczne i inne czynniki degradujące.

Badania medyczne zbroi

Trzecia faza inicjatywy obejmowała szeroko zakrojone badania medyczne, mające na celu określenie poziomu pancerza niezbędnego do uratowania życia funkcjonariuszom policji. Dla naukowców było jasne, że nawet gdy pocisk został zatrzymany przez elastyczną tkaninę, uderzenie i wynikający z niego uraz spowodowałby co najmniej silny siniak, aw najgorszym przypadku mógłby zabić przez uszkodzenie krytycznych narządów. Następnie naukowcy wojskowi zaprojektowali testy w celu określenia skutków tępego urazu, czyli obrażeń odniesionych przez siły wytworzone przez pocisk uderzający w zbroję. Produktem ubocznym badań nad tępym urazem była poprawa testów mierzących gazy krwionośne, które wskazują zakres obrażeń płuc.

Ostatnia faza obejmowała monitorowanie zużycia i skuteczności pancerza. Wstępny test w trzech miastach wykazał, że kamizelka nadaje się do noszenia, nie powodowała nadmiernego stresu ani nacisku na tułów, ani nie uniemożliwiała normalnego ruchu ciała niezbędnego do pracy policji. W 1975 r. Przeprowadzono szeroko zakrojone testy terenowe nowego pancerza Kevlar, przy współpracy 15 miejskich departamentów policji. Każdy departament obsługiwał populację większą niż 250 000, a każdy z nich doświadczył częstości napadów oficerów wyższych niż średnia krajowa. Testy obejmowały 5000 ubrań, w tym 800 zakupionych ze źródeł komercyjnych. Wśród ocenianych czynników był komfort noszenia przez cały dzień roboczy, możliwość dostosowania do ekstremalnych temperatur oraz trwałość przez długi okres użytkowania.

Pancerz projektu demonstracyjnego wydany przez NIJ został zaprojektowany, aby zapewnić 95-procentowe prawdopodobieństwo przeżycia po trafieniu pociskiem kalibru 0,38 z prędkością 800 stóp / s. Co więcej, prawdopodobieństwo konieczności operacji w przypadku trafienia pociskiem miało wynosić 10 procent lub mniej.

W ostatnim raporcie wydanym w 1976 r. Stwierdzono, że nowy materiał balistyczny był skuteczny w zapewnianiu odzieży odpornej na pociski, która była lekka i nadaje się do noszenia przez cały czas. Przemysł prywatny szybko rozpoznał potencjalny rynek nowej generacji zbroi, a pancerze stały się dostępne w handlu w ilości jeszcze przed programem demonstracyjnym NIJ.


Obejrzyj wideo: HISTORIA KAMIZELKI KULOODPORNEJ. Historia Broni (Październik 2022).

Video, Sitemap-Video, Sitemap-Videos