Porady

II wojna światowa: operacja karcenie

II wojna światowa: operacja karcenie


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

We wczesnych dniach II wojny światowej dowództwo bombowców Królewskich Sił Powietrznych próbowało uderzyć w niemieckie tamy w Zagłębiu Ruhry. Taki atak zniszczyłby produkcję wody i elektryczności, a także zalałby duże obszary regionu.

Konflikt i data

Operacja Chastise odbyła się 17 maja 1943 r. I była częścią II wojny światowej.

Samoloty i dowódcy

  • Dowódca skrzydła Guy Gibson
  • 19 samolotów

Przegląd Chastise operacji

Oceniając wykonalność misji, stwierdzono, że konieczne będzie wielokrotne uderzenie z dużą dokładnością. Ponieważ musiałyby one mieć miejsce przeciwko silnemu oporowi wroga, Dowództwo Bombowca odrzuciło naloty jako niepraktyczne. Rozważając tę ​​misję, Barnes Wallis, projektant samolotów w Vickers, opracował inne podejście do łamania tam.

Po raz pierwszy proponując użycie 10-tonowej bomby, Wallis został zmuszony do kontynuacji, ponieważ nie istniał żaden samolot zdolny do przewiezienia takiej ładunku. Teoretycznie, że niewielki ładunek może rozbić tamy, jeżeli zostanie zdetonowany pod wodą, początkowo udaremnił go obecność niemieckich sieci przeciwtorpedowych w zbiornikach. Kontynuując koncepcję, zaczął opracowywać unikalną cylindryczną bombę zaprojektowaną do przeskakiwania wzdłuż powierzchni wody, zanim zatonie i wybuchnie u podstawy zapory. W tym celu wyznaczono bombę Utrzymanie, został odwrócony do tyłu z prędkością 500 obrotów na minutę, zanim został upuszczony z małej wysokości.

Uderzenie w zaporę, obrót bomby pozwoliłby jej stoczyć się po twarzy, zanim eksploduje pod wodą. Pomysł Wallisa został przedstawiony Bomber Command i po kilku konferencjach zaakceptowanych 26 lutego 1943 r. Podczas gdy zespół Wallisa pracował nad udoskonaleniem projektu bomby podtrzymującej, Bomber Command przydzielił misję 5 Grupie. W ramach misji utworzono nową jednostkę, eskadrę 617, pod dowództwem dowódcy skrzydła Guya Gibsona. Z siedzibą w RAF Scampton, na północny zachód od Lincoln, ludzie Gibsona otrzymali wyjątkowo zmodyfikowane bombowce Avro Lancaster Mk.III.

Lancasters 617, nazwany B Mark III Special (Provisioning typu 464), usunął znaczną część zbroi i uzbrojenia obronnego, aby zmniejszyć wagę. Ponadto zdemontowano drzwi przęsła bombowego, aby umożliwić zamontowanie specjalnych kul do przytrzymywania i obracania bomby podtrzymującej. W miarę postępu planowania misji postanowiono uderzyć w zapory Möhne, Eder i Sorpe. Podczas gdy Gibson nieustannie szkolił swoje załogi na nocnych lotach na niskich wysokościach, starano się znaleźć rozwiązania dwóch kluczowych problemów technicznych.

Zapewniały one zwolnienie bomby podtrzymującej na określonej wysokości i odległości od tamy. W pierwszym wydaniu pod każdym samolotem zamontowano dwa światła, tak aby ich wiązki zbiegały się na powierzchni wody, po czym bombowiec znalazł się na właściwej wysokości. Aby ocenić zasięg, dla samolotów 617 zbudowano specjalne urządzenia celujące, które wykorzystywały wieże na każdej tamie. Po rozwiązaniu tych problemów ludzie Gibsona rozpoczęli testy nad zbiornikami w całej Anglii. Po ostatnich testach bomby podtrzymujące zostały dostarczone 13 maja, a celem ludzi Gibsona było przeprowadzenie misji cztery dni później.

Flying the Dambuster Mission

Startujący w trzech grupach po zmroku 17 maja, załogi Gibsona poleciały z odległości około 100 stóp, aby ominąć niemiecki radar. Podczas lotu wychodzącego Formacja 1 Gibsona, składająca się z dziewięciu Lancasterów, straciła samolot w drodze do Möhne, gdy został zestrzelony drutami o wysokim napięciu. Formacja 2 straciła wszystkie bombowce oprócz jednego, lecąc w kierunku Sorpe. Ostatnia grupa, Formacja 3, służyła jako siła rezerwowa i skierowała trzy samoloty do Sorpe, aby odrobić straty. Po przybyciu do Möhne Gibson poprowadził atak i z powodzeniem wypuścił bombę.

Za nim podążał lotnik porucznik John Hopgood, którego bombowiec został złapany przez wybuch bomby i rozbity. Aby wesprzeć swoich pilotów, Gibson cofnął się, by narysować niemiecki flak, podczas gdy inni zaatakowali. Po udanym prowadzeniu przez porucznika lotu Harolda Martina, dowódca eskadry Henry Young był w stanie złamać tamę. Po zniszczeniu tamy Möhne Gibson poprowadził lot do Eder, gdzie jego trzy pozostałe samoloty pokonały trudny teren, aby zdobyć trafienia na tamę. Tama została ostatecznie otwarta przez oficera pilotowego Leslie Knight.

Podczas gdy Formacja 1 odnosiła sukcesy, Formacja 2 i jej posiłki nadal walczyły. W przeciwieństwie do Möhne i Edera, Zapora Sorpe była bardziej ziemna niż murowana. Z powodu rosnącej mgły i gdy tamy nie broniono, porucznik Joseph McCarthy z Formacji 2 był w stanie wykonać dziesięć biegów przed zwolnieniem bomby. Po uzyskaniu trafienia bomba uszkodziła jedynie szczyt tamy. Zaatakowały również dwa samoloty z Formacji 3, ale nie były w stanie wyrządzić znacznych obrażeń. Pozostałe dwa samoloty rezerwowe zostały skierowane na cele drugorzędne w Ennepe i Lister. Podczas gdy Ennepe został bezskutecznie zaatakowany (ten samolot mógł przypadkowo uderzyć Bever Dam), Lister uciekł bez szwanku, gdy oficer pilot Warner Ottley został powalony na trasie. Dwa dodatkowe samoloty zaginęły podczas lotu powrotnego.

Następstwa

Operacja Chastise kosztowała 617 eskadry, osiem samolotów oraz 53 zabitych i 3 schwytanych. Udane ataki na zapory Möhne i Eder uwolniły 330 milionów ton wody do zachodniej Ruhry, zmniejszając produkcję wody o 75% i zalewając duże ilości pól uprawnych. Ponadto ponad 1600 zostało zabitych, choć wielu z nich było przymusowymi robotnikami z okupowanych krajów i radzieckich jeńców wojennych. Chociaż brytyjscy planiści byli zadowoleni z wyników, nie trwały długo. Pod koniec czerwca niemieccy inżynierowie w pełni przywrócili produkcję wody i energię hydroelektryczną. Choć korzyść militarna była ulotna, sukces nalotów pobudził brytyjskie morale i pomógł premierowi Winstonowi Churchillowi w negocjacjach ze Stanami Zjednoczonymi i Związkiem Radzieckim.

Za swoją rolę w misji Gibson został odznaczony Krzyżem Wiktorii, podczas gdy żołnierze 617 Eskadry otrzymali łącznie pięć Wyróżniających się Zamówień, dziesięć Zasłużonych Latających Krzyży i cztery takty, dwanaście Wyróżniających Latających Medali i dwa Widoczne Medale Waleczności.

Wybrane źródła

  • Dambusters.org
  • The Dambusters
  • BBC: Barnes Wallis


Video, Sitemap-Video, Sitemap-Videos