Nowy

Gabriel García Márquez: pisarz realizmu magicznego

Gabriel García Márquez: pisarz realizmu magicznego


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Gabriel García Márquez (1927–2014) był kolumbijskim pisarzem, związanym z gatunkiem magicznego realizmu, jakim jest narracyjna fikcja, a także ożywił pisarstwo latynoamerykańskie. Zdobył nagrodę Nobla w dziedzinie literatury w 1982 r. Za zbiór prac obejmujący takie powieści, jak „100 lat samotności” i „Miłość w czasach cholery”.

Najważniejsze fakty: Gabriel García Márquez

  • Pełne imię i nazwisko: Gabriel José de la Concordia García Márquez
  • Znany również jako: Gabo
  • Urodzony: 6 marca 1927 r. W Aracataca w Kolumbii
  • Zmarły: 17 kwietnia 2014 r. W Mexico City w Meksyku
  • Małżonka: Mercedes Barcha Pardo, m. In. 1958
  • Dzieci: Rodrigo, ur. 1959 i Gonzalo, ur. 1962
  • Najbardziej znane prace: 100 lat samotności, Kronika przepowiedzianej śmierci, Miłość w czasach cholery
  • Najważniejsze Osiągnięcia: Nagroda Nobla w dziedzinie literatury, 1982, czołowy pisarz realizmu magicznego
  • Zacytować: „Rzeczywistość to także mity zwykłych ludzi. Uświadomiłem sobie, że rzeczywistość to nie tylko policja, która zabija ludzi, ale także wszystko, co stanowi część życia zwykłych ludzi”.

Realizm magiczny jest rodzajem narracyjnej fikcji, która łączy realistyczny obraz zwykłego życia z fantastycznymi elementami. Duchy chodzą między nami, mówią jego praktykujący: García Márquez pisała o tych elementach z cierpkim poczuciem humoru oraz uczciwym i niepowtarzalnym stylem prozy.

Wczesne lata

Gabriel José de la Concordia García Márquez (znany jako „Gabo”) urodził się 6 marca 1927 r. W miejscowości Aracataca w Kolumbii, w pobliżu wybrzeży Karaibów. Był najstarszym z 12 dzieci; jego ojciec był urzędnikiem pocztowym, operatorem telegraficznym i farmaceutą wędrownym, a kiedy García Márquez miała 8 lat, jego rodzice wyprowadzili się, aby ojciec mógł znaleźć pracę. García Márquez został wychowany w dużym zrujnowanym domu przez swoich dziadków ze strony matki. Jego dziadek Nicolas Márquez Mejia był liberalnym działaczem i pułkownikiem podczas wojny tysiącletniej w Kolumbii; jego babcia wierzyła w magię i wypełniła głowę wnuka przesądami i opowieściami ludowymi, tańczącymi duchami i duchami.

W wywiadzie opublikowanym w Atlantycki w 1973 roku García Márquez powiedział, że zawsze był pisarzem. Z pewnością wszystkie elementy jego młodości zostały wplecione w fikcję Garcíi Márquez, połączenie historii, tajemnicy i polityki, które meksykański poeta Pablo Neruda porównał do „Don Kichota” Cervantesa.

Kariera pisarska

García Márquez kształcił się w jezuickim college'u, aw 1946 r. Rozpoczął studia prawnicze na National University of Bogota. Kiedy redaktor liberalnego magazynu „El Espectador” napisał artykuł stwierdzający, że Kolumbia nie ma młodych utalentowanych pisarzy, García Márquez przesłał mu wybrane opowiadania, które redaktor opublikował jako „Oczy niebieskiego psa”.

Krótka seria sukcesów została przerwana przez zabójstwo prezydenta Kolumbii Jorge Eliecera Gaitana. W kolejnym chaosie García Márquez odszedł, by zostać dziennikarzem i reporterem śledczym w regionie Karaibów, roli, której nigdy nie zrezygnuje.

Wygnanie z Kolumbii

W 1954 roku García Márquez napisał historię o żeglarzu, który przeżył wrak statku niszczyciela Marynarki Wojennej Kolumbii. Chociaż wrak został przypisany burzy, marynarz poinformował, że źle spakowany nielegalny kontraband ze Stanów Zjednoczonych wypadł luźno i przewrócił ośmiu członków załogi za burtę. Powstały skandal doprowadził do wygnania Garcíi Márqueza do Europy, gdzie kontynuował pisanie opowiadań, wiadomości i doniesień prasowych.

W 1955 roku ukazała się jego pierwsza powieść „Leafstorm” (La Hojarasca): została napisana siedem lat wcześniej, ale do tego czasu nie mógł znaleźć wydawcy.

Małżeństwo i rodzina

García Márquez poślubiła Mercedes Barcha Pardo w 1958 r. I mieli dwoje dzieci: Rodrigo, urodzony w 1959 r., Obecnie reżyser telewizyjny i filmowy w USA, oraz Gonzalo, urodzony w Meksyku w 1962 r., Obecnie grafik.

„Sto lat samotności” (1967)

García Márquez wpadł na pomysł swojej najsłynniejszej pracy podczas jazdy z Meksyku do Acapulco. Aby napisać to, zażył się przez 18 miesięcy, podczas gdy jego rodzina zadłużyła się w wysokości 12 000 $, ale na koniec miał 1300 stron manuskryptu. Pierwsze wydanie hiszpańskie wyprzedało się w ciągu tygodnia, aw ciągu następnych 30 lat sprzedało się w ponad 25 milionach egzemplarzy i zostało przetłumaczone na ponad 30 języków.

Akcja akcji rozgrywa się w Macondo, mieście opartym na jego rodzinnym mieście Aracataca, a jej saga śledzi pięć pokoleń potomków José Arcadio Buendíi i jego żony Ursuli oraz miasto, które założyli. José Arcadio Buendía opiera się na dziadku Garcíi Márqueza. Wydarzenia w tej historii to plaga bezsenności, starzejące się duchy, kapłan lewitujący, gdy pije gorącą czekoladę, kobieta, która wstaje do nieba podczas prania, i deszcz, który trwa cztery lata, 11 tygodni i dwa dni.

W recenzji angielskiej wersji z 1970 roku, Robert Keily z The New York Times powiedział, że jest to powieść „tak pełna humoru, bogatych szczegółów i zaskakujących zniekształceń, że przywodzi na myśl to, co najlepsze z William Faulkner i Günter Grass”.

Ta książka jest tak dobrze znana, że ​​nawet Oprah umieściła ją na swojej liście książek do przeczytania.

Aktywizm polityczny

García Márquez był zesłaniem z Kolumbii przez większość swojego dorosłego życia, głównie z własnej woli, z powodu gniewu i frustracji związanej z przemocą, która przejęła jego kraj. Był dożywotnim socjalistą i przyjacielem Fidela Castro: pisał dla La Prensa w Hawanie i zawsze utrzymywał osobiste więzi z partią komunistyczną w Kolumbii, chociaż nigdy nie dołączył jako członek. Wenezuelska gazeta wysłała go za żelazną kurtyną do państw bałkańskich, i odkrył, że daleko od idealnego życia komunistycznego, mieszkańcy Europy Wschodniej żyli w przerażeniu.

Wielokrotnie odmawiano mu wiz turystycznych do Stanów Zjednoczonych z powodu jego lewicowych skłonności, ale został skrytykowany przez działaczy w domu za to, że nie całkowicie zaangażowali się w komunizm. Jego pierwsza wizyta w USA była wynikiem zaproszenia Prezydenta Billa Clintona do Martha's Vineyard.

Późniejsze powieści

W 1975 r. Dyktator Augustin Pinochet doszedł do władzy w Chile, a García Márquez przysięgał, że nigdy nie napisze kolejnej powieści, dopóki Pinochet nie zniknie. Pinochet miał pozostać u władzy przez wyczerpujące 17 lat, a do 1981 roku García Márquez zdał sobie sprawę, że pozwala Pinochetowi go cenzurować.

„Chronicle of the Death Foretold” zostało opublikowane w 1981 r., Opowiadając o przerażającym morderstwie jednego z jego przyjaciół z dzieciństwa. Bohater, „wesoły, pokojowy i otwarty” syn bogatego kupca, zostaje zhakowany na śmierć; całe miasto wie z góry i nie może (lub nie chce) temu zapobiec, mimo że miasto tak naprawdę nie uważa, że ​​jest winny przestępstwa, o które go oskarżono: plagi niezdolności do działania.

W 1986 roku ukazała się „Love in the Cholera”, romantyczna narracja dwóch gwiazdorskich kochanków, którzy spotykają się, ale nie łączą ponownie przez ponad 50 lat. Cholera w tytule odnosi się zarówno do choroby, jak i gniewu doprowadzonego do skrajności wojny. Thomas Pynchon, recenzując książkę w „New York Timesie”, wychwalał „huśtawkę i przejrzystość pisania, jego slang i klasycyzm, liryczne ciągi i te zingery końca zdania”.

Śmierć i dziedzictwo

W 1999 r. U Gabriela Garcíi Márqueza zdiagnozowano chłoniaka, ale pisał dalej do 2004 r., Kiedy mieszane były recenzje „Wspomnień o moich melancholijnych dziwkach” - zostało to zakazane w Iranie. Następnie powoli zapadł w demencję, umierając w Meksyku 17 kwietnia 2014 r.

Oprócz niezapomnianych dzieł prozatorskich García Márquez zwrócił uwagę świata na latynoską scenę literacką, założył Międzynarodową Szkołę Filmową pod Hawaną i szkołę dziennikarską na wybrzeżu Karaibów.

Ważne publikacje

  • 1947: „Oczy niebieskiego psa”
  • 1955: „Burza liści”, rodzina jest żałobna na pogrzebie lekarza, którego tajemnicza przeszłość sprawia, że ​​całe miasto chce upokorzyć zwłoki
  • 1958: „Nikt nie pisze do pułkownika” emerytowany oficer armii rozpoczyna pozornie daremną próbę uzyskania emerytury wojskowej
  • 1962: „In Evil Hour”, rozgrywający się w La Violencia, brutalnym okresie w Kolumbii na przełomie lat 40. i 50. XX wieku
  • 1967: „Sto lat samotności”
  • 1970: „The Story of a Shipwrecked Sailor”, kompilacja artykułów o skandalach związanych z wrakami statków
  • 1975: „Jesień patriarchy”, dyktator rządzi przez dwa wieki, oskarżenie wszystkich dyktatorów nękających Amerykę Łacińską
  • 1981: „Kronika przepowiedzianej śmierci”
  • 1986: „Miłość w czasach cholery”
  • 1989: „Generał w labiryncie”, relacja z ostatnich lat rewolucyjnego bohatera Simona Bolivara
  • 1994: „Miłość i inne demony”, całe nadmorskie miasto pogrąża się we wspólnym szaleństwie
  • 1996: „Wiadomości o porwaniu”, non-fiction raport na temat kolumbijskiego kartelu narkotykowego Medellin
  • 2004: „Memories of My Melancholy Whores”, historia romansu 90-letniego dziennikarza z 14-letnią prostytutką

Źródła

  • Del Barco, Mandalit. „Umiera pisarz Gabriel Garcia Marquez, który dał głos Ameryce Łacińskiej”. National Public Radio 17 kwietnia 2014 r. Drukuj.
  • Fetters, Ashley. „Początki magicznego realizmu Gabriela Garcii Marqueza”. Atlantycki 17 kwietnia 2014 r. Drukuj.
  • Kandell, Jonathan. „Gabriel García Márquez, Conjurer of Literary Magic, umiera w wieku 87 lat.” The New York Times 17 kwietnia 2014 r. Drukuj.
  • Kennedy, William. „Żółty samochód z wózkiem w Barcelonie i inne wizje”. Atlantycki Styczeń 1973. Drukuj.
  • Kiely, Robert. „Pamięć i proroctwo, iluzja i rzeczywistość są mieszane i mają wyglądać tak samo”. Nowy Jork 8 marca 1970 r. Drukuj.Czasy
  • Pynchon, Thomas. „Wieczna przysięga serca”. The New York Times 1988: 10 kwietnia. Drukuj.
  • Vargas Llosa, Mario. García Márquez: Historia De Un Deicidio. Barcelona-Caracas: Monte Avila Editores, 1971. Drukuj.


Video, Sitemap-Video, Sitemap-Videos