Nowy

Tytus: cesarz rzymski z dynastii Flawianów

Tytus: cesarz rzymski z dynastii Flawianów


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Daktyle: ok. 30 grudnia 41 41 r. do 81 r. n.e.

Królować: 79 AD do 13 września 81 AD

Panowanie cesarza Tytusa

Najbardziej doniosłymi wydarzeniami podczas krótkiego panowania Tytusa była erupcja Mt. Wezuwiusz i zniszczenie miast Pompeje i Herkulanum. Inaugurował także rzymskie Koloseum, amfiteatr, który zbudował jego ojciec.

Tytus, starszy brat notorycznego cesarza Domicjana i syn cesarza Wespazjana i jego żony Domitilli, urodził się 30 grudnia około 41 roku n.e. Dorastał w towarzystwie Britannicusa, syna cesarza Klaudiusza i odbył szkolenie. Oznaczało to, że Tytus miał wystarczające szkolenie wojskowe i był gotów zostać legatus legionis kiedy jego ojciec Wespazjan otrzymał polecenie judaistyczne.

W Judei Tytus zakochał się w Berenicy, córce Heroda Agryppy. Później przyjechała do Rzymu, gdzie Tytus kontynuował z nią romans, dopóki nie został cesarzem.

W 69 r. Armie Egiptu i Syrii okrzyknęły cesarza Wespazjana. Tytus zakończył bunt w Judei, podbijając Jerozolimę i niszcząc Świątynię; dlatego podzielił triumf z Wespazjanem, kiedy wrócił do Rzymu w czerwcu 71 r. n.e. Tytus następnie podzielił się z ojcem 7 wspólnymi konsulatami i pełnił inne urzędy, w tym u prefekta pretoriańskiego.

Kiedy Wespazjan zmarł 24 czerwca 79 r. N.e., Tytus został cesarzem, ale przeżył jeszcze 26 miesięcy.

Kiedy Tytus zainaugurował Amfiteatr Flawiuszów w 80 r. N.e., obdarzył ludzi 100 dniami rozrywki i spektaklu. W swojej biografii Tytusa Swetoniusz twierdzi, że Tytus był podejrzany o buntownicze życie i chciwość, być może fałszerstwo, a ludzie obawiali się, że będzie kolejnym Neronem. Zamiast tego wystawiał bogate gry dla ludzi. Wygnał informatorów, dobrze traktował senatorów i pomagał ofiarom pożaru, zarazy i wulkanu. Tytusa zapamiętano zatem z miłością za jego krótkie panowanie.

Domicjan (możliwe bratobójstwo) zamówił Łuk Tytusa, uczcząc deifikowanego Tytusa i upamiętniając worek Jeruzalem Flawianów.

Drobnostki

Tytus był cesarzem w czasie słynnej erupcji Mt. Wezuwiusz w 79 roku n.e. Z okazji tej katastrofy i innych Tytus pomagał ofiarom.

Źródła

  • Okazja prześladowań domicjanów, Donald McFayden The American Journal of Theology Vol. 24, nr 1 (styczeń 1920), s. 46–66
  • DIR i Swetoniusz


Video, Sitemap-Video, Sitemap-Videos