Nowy

Tudory: Wprowadzenie do dynastii królewskiej

Tudory: Wprowadzenie do dynastii królewskiej


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Tudory to najsłynniejsza angielska dynastia królewska, której nazwa pozostaje na czele europejskiej historii dzięki filmom i telewizji. Oczywiście Tudory nie pojawiłyby się w mediach bez czegoś, co mogłoby przyciągnąć uwagę ludzi, a Tudory - Henryk VII, jego syn Henryk VIII i jego troje dzieci Edward VI, Mary i Elżbieta, złamani tylko przez dziewięciodniową zasadę Lady Jane Gray - składa się z dwóch najsławniejszych monarchów w Anglii i trzech najbardziej cenionych, z których każdy ma mnóstwo fascynujących, czasem nieprzeniknionych osobowości.

Tudory są również ważne dla ich działań, podobnie jak ich reputacja. Rządzili Anglią w epoce, gdy Europa Zachodnia przeszła ze średniowiecza do wczesnej nowoczesności, i wprowadzili zmiany w administracji rządowej, relacje między koroną a ludźmi, wizerunek monarchii i sposób, w jaki ludzie czczą. Nadzorowali także złoty wiek pisania i eksploracji języka angielskiego. Reprezentują zarówno złoty wiek (termin wciąż używany jako ostatni film o Elżbiecie I, którą pokazałem), jak i erę niesławy, jednej z najbardziej dzielących rodzin w Europie.

Początki Tudorów

Historia Tudorów sięga XIII wieku, ale ich rozgłos rozpoczął się w XV wieku. Owen Tudor, walijski właściciel ziemski, walczył w armiach króla Anglii Henryka V. Kiedy Henry umarł, Owen poślubił wdowę Katarzynę Valois, a następnie walczył w służbie swojego syna, Henryka VI. W tym czasie Anglia została podzielona walką o tron ​​angielski między dwiema dynastiami, Lancastrianem i Yorkiem, zwanymi Wojnami róż. Owen był jednym z Lancastrianów Henryka VI; po bitwie o Krzyż Mortimera, zwycięstwie Yorkistów, Owen został stracony.

Tron

Syn Owena, Edmund, został nagrodzony za służbę swojej rodziny, wychowany do hrabiego Richmond przez Henryka VI. Co najważniejsze dla jego późniejszej rodziny, Edmund poślubił Margaret Beaufort, prawnuczkę Jana z Gaunta, syna króla Edwarda III, wątpliwe, ale ważne roszczenie do tronu. Jedyne dziecko Edmunda, Henry Tudor, poprowadziło bunt przeciwko królowi Ryszardowi III i pokonało go na polu Bosworth Field, przejmując tron ​​jako potomek Edwarda III. Henry, obecnie Henryk VII, poślubił spadkobiercę Domu Yorku, skutecznie kończąc Wars of the Roses. Będą inni buntownicy, ale Henry był bezpieczny.

Henryk VII

Pokonawszy Ryszarda III w bitwie pod Bosworth Field, zyskał aprobatę parlamentu i poślubił członka swojej rywalizującej rodziny, Henry został koronowany na króla. Brał udział w negocjacjach dyplomatycznych w celu zabezpieczenia swojej pozycji, zawierając porozumienia zarówno w kraju, jak i za granicą, przed wprowadzeniem reformy rządu, zwiększenia królewskiej kontroli administracyjnej i poprawy finansów królewskich. Zaczął korzystać z Gwiezdnej Komnaty w Pałacu Westminsterskim, aby wysłuchiwać spraw i apelować o zapewnienie ludziom dostępu do wymiaru sprawiedliwości. Po śmierci opuścił stabilne królestwo i bogatą monarchię. Walczył ciężko politycznie, aby ustanowić siebie i swoją rodzinę przeciwko wątpiącym i zbliżyć Anglię za sobą. Musi upaść jako wielki sukces, ale całkowicie w cieniu syna i wnuków.

Henryk VIII

Najsławniejszy angielski monarcha, Henryk VIII, jest najbardziej znany ze swoich sześciu żon, będących wynikiem desperackiego dążenia do wyhodowania zdrowych męskich spadkobierców, którzy posuwają dynastię Tudorów. Inną konsekwencją tej potrzeby była reformacja angielska, gdy Henryk oddzielił Kościół angielski od papieża i katolicyzmu w celu rozwodu. Panowanie Henry'ego widziało także pojawienie się Królewskiej Marynarki Wojennej jako potężnej siły, zmian w rządzie, które mocniej związały monarchę z parlamentem, i być może apogeum rządów osobistych w Anglii. Jego następcą został jego jedyny żyjący syn, Edward VI. To żony zajmują pierwsze strony gazet, zwłaszcza gdy dwie zostały stracone, a wydarzenia religijne dzieliły Anglię przez stulecia, co doprowadziło do pytania, które po prostu nie może zostać uzgodnione: czy Henryk VIII był tyranem, wielkim przywódcą, czy może jednym i drugim?

Edward VI

Syn, którego Henry VI bardzo pragnął, Edward odziedziczył tron ​​jako chłopiec i zmarł zaledwie sześć lat później, podczas jego panowania zdominowali go dwaj rządzący radni, Edward Seymour, a następnie John Dudley. Kontynuowali reformację protestancką, ale silna wiara protestancka Edwarda doprowadziła do spekulacji, że posunąłby się dalej, gdyby żył. Jest wielką niewiadomą w historii Anglii i mógł zmienić przyszłość narodu w niezwykły sposób, taka była epoka.

Lady Jane Gray

Lady Jane Gray jest wielką tragiczną postacią epoki Tudorów. Dzięki machinacjom Johna Dudleya Edwardowi VI początkowo zastąpiła Lady Jane Gray, piętnastoletnia prawnuczka Henryka VII i pobożna protestantka. Jednak Maryja, choć katoliczka, miała znacznie większe poparcie, a zwolennicy Lady Jane szybko zmienili swoje lojalności. Została stracona w 1554 r., Niewiele robiąc osobiście, poza tym, że inni wykorzystywali ją jako figuranta.

Mary I.

Mary była pierwszą królową, która sama rządziła Anglią. Jako pionek potencjalnych sojuszy małżeńskich w młodości, chociaż żadne z nich nie doszło do skutku, została również uznana za nieuzasadnioną, gdy jej ojciec, Henryk VIII, rozwiódł się z matką Katarzyną, a dopiero potem został sprowadzony z powrotem. Obejmując tron, Maryja wzięła udział w niepopularnym małżeństwie z hiszpańskim Filipem II i przywróciła Anglię do wiary katolickiej. Jej działania na rzecz przywrócenia prawa do herezji i egzekucji 300 protestantów przyniosły jej przydomek Bloody Mary. Ale życie Maryi to nie tylko opowieść o zabójstwach religijnych. Desperacko szukała spadkobiercy, co spowodowało fałszywą, ale bardzo zaawansowaną ciążę, a jako kobieta walcząca o rządzenie narodem, przełamała bariery, które później przeszła Elizabeth. Historycy oceniają teraz Mary w nowym świetle.

Elżbieta I.

Najmłodsza córka Henryka VIII, Elżbieta, przeżyła spisek, który zagroził Marii, a to z kolei podważyło młodą księżniczkę, aby została królową Anglii, kiedy mogła zostać stracona. Elżbieta, jeden z najbardziej cenionych monarchów narodu, przywróciła kraj protestanckiej wierze, stoczyła wojny z Hiszpanią i siłami popieranymi przez Hiszpanię, aby chronić Anglię i inne narody protestanckie, i kultywowała potężny wizerunek siebie jako dziewicy królowej poślubionej jej narodowi . Pozostaje ukryta przed historykami, a jej prawdziwe uczucia i myśli są ukryte. Jej reputacja wielkiego władcy jest błędna, ponieważ polegała bardziej na ditheringu i wbudowanych trudnościach w podejmowaniu decyzji niż w sprytny osąd.

Koniec dynastii Tudorów

Żadne z dzieci Henryka VIII nie miało własnego trwałego potomstwa, a kiedy zmarła Elżbieta I, była ostatnim monarchą Tudorów; za nią podążał James Stuart ze Szkocji, pierwsza z dynastii Stuart i potomek najstarszej siostry Henryka VIII, Margaret. Tudory przeszły do ​​historii. A jednak cieszyli się znacznym życiem pozagrobowym i pozostają wśród najbardziej znanych monarchów na świecie.


Video, Sitemap-Video, Sitemap-Videos