Ciekawy

Biografia Girolamo Savonarola

Biografia Girolamo Savonarola


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Savonarola był włoskim bratem, kaznodzieją i reformatorem religijnym pod koniec XV wieku. Dzięki walce z czymś, co uważał za zepsucie katolicyzmu atakującego Florencję, i odmowie pokłonu papieżowi z Borgii uważał, że jest tak samo, został spalony, ale nie po rządzeniu Florencją w ciągu niezwykłych czterech lat reform republikańskich i moralnych.

Wczesne lata

Savonarola urodził się w Ferrarze 21 września 1452 r. Jego dziadek - mało znany moralista i zaufany lekarz - kształcił go, a chłopiec studiował medycynę. Jednak w 1475 r. Wstąpił do Braci Dominikanów w Bolonii i zaczął uczyć i studiować pisma święte. Dlaczego dokładnie nie wiemy, ale popularne są teorie odrzucenia miłości i depresji duchowej; jego rodzina sprzeciwiła się. Objął stanowisko we Florencji - domu renesansu - w 1482 roku. Na tym etapie nie był odnoszącym sukcesów mówcą - poprosił o przewodnictwo słynnego humanisty i retoryka Garzona, ale został brutalnie odrzucony - i pozostał gorzko rozczarowany światem , nawet dominikanie, ale wkrótce opracowali to, co uczyniłoby go sławnym: proroctwo. Mieszkańcy Florencji odwrócili się od jego wad głosowych, dopóki nie kupił apokaliptycznego, proroczego serca swoim kazaniom.

W 1487 r. Wrócił do Bolonii w celu oceny, nie został wybrany do życia akademickiego, być może po tym, jak nie zgodził się ze swoim nauczycielem, a potem koncertował, aż Lorenzo de Medici zabezpieczył swój powrót do Florencji. Lorenzo zwrócił się do filozofii i teologii, aby powstrzymać ciemniejący nastrój, chorobę i utratę bliskich, i chciał, aby sławny kaznodzieja zrównoważył wrogie poglądy papieża na Florencję. Lorenzo doradzał teolog i kaznodzieja Pico, który spotkał Savonarolę i chciał się od niego uczyć.

Savonarola staje się Głosem Florencji

W 1491 Girolamo Savonarola został przeorem Domu Dominikańskiego S. Marco we Florencji (założonego przez Cosimo de Medici i polegającego na pieniądzach rodzinnych). Jego mowa rozwinęła się, a dzięki potężnej charyzmie, dobremu słowu i bardzo skutecznemu zrozumieniu, jak manipulować publicznością, Savonarola bardzo szybko stała się bardzo popularna. Był reformatorem, człowiekiem, który widział wiele rzeczy złych zarówno we Florencji, jak i w kościele, i pisał to w swoich kazaniach, wzywając do reformy, atakując humanizm, renesansowe pogaństwo, „złych” władców takich jak Medici; obserwujący byli często głęboko poruszeni.

Savonarola nie poprzestał na wskazaniu, co uważał za wady: był najnowszym z linii Florentynów, którzy byliby prorokami, i twierdził, że Florencja padłaby na żołnierzy, a ich władcy, gdyby nie byli lepiej dowodzeni. Jego kazania o apokalipsie były niezwykle popularne. Dokładna relacja Savonaroli i Florencji - niezależnie od tego, czy jej historia wpłynęła bardziej na jego charakter, czy mniej niż demagogia na obywateli - była przedmiotem wielu dyskusji, a sytuacja była bardziej niuansowa niż tylko słowo, które pobudzało ludzi: Savonarola był głęboko krytyczny władców Medyceuszy we Florencji, ale Lorenzo de Medici mógł jeszcze wezwać Savonarolę, gdy umarł; ten drugi był tam, ale mógł odejść z własnej woli. Savonarola przyciągał ogromne tłumy, a frekwencja wśród innych kaznodziejów spadała.

Savonarola zostaje mistrzem Florencji

Lorenzo de Medici zmarł dwa lata przed nim, podobnie jak jego władcy we Włoszech, stanął w obliczu poważnego zagrożenia: francuskiej inwazji, która wydawała się bliska wielkich podbojów. Zamiast Lorenza Florencja miała Piero de Medici, ale nie zareagował wystarczająco dobrze (a nawet kompetentnie), aby utrzymać władzę; nagle Florencja miała lukę na szczycie rządu. I w tym momencie proroctwa Savonaroli zdawały się spełniać: on i lud florencki uważali, że miał rację, ponieważ armia francuska groziła rzezią, i zaakceptował prośbę obywatela o przewodnictwo delegacji do negocjacji z Francją.

Nagle stał się wiodącym buntownikiem, a kiedy pomógł florenckiemu porozumieniu z Francją, w którym pokojowa okupacja i armia opuściły go, był bohaterem. Chociaż Savonarola nigdy nie pełnił żadnego urzędu poza karierą religijną, w latach 1494–1498 był de facto władcą Florencji: miasto wciąż reagowało na to, co głosił Savonarola, w tym tworząc nową strukturę rządową. Savonarola zaoferował teraz coś więcej niż apokalipsę, głosząc nadzieję i sukces tym, którzy słuchali i reformowali się, ale jeśli Florencja się zawali, wszystko stanie się straszne.

Savonarola nie zmarnował tej mocy. Rozpoczął reformę mającą na celu uczynienie Florencji bardziej republikańską, przepisując konstytucję z miejscami takimi jak Wenecja na czele. Ale Savonarola widział także szansę na zreformowanie moralności Florencji i głosił przeciwko wszelkim wadom, od picia, hazardu po rodzaje seksu i śpiewu, których nie lubił. Zachęcał do „Spalenia próżności”, gdzie przedmioty uznane za nieodpowiednie dla chrześcijańskiej republiki zostały zniszczone na potężnych stosach, takich jak lubieżne dzieła sztuki. Dzieła humanistów padły ofiarą tego - choć nie w tak dużych ilościach, jak później pamiętano - nie dlatego, że Savonarola była przeciwna książkom lub stypendiom, ale z powodu ich wpływów z „pogańskiej” przeszłości. Ostatecznie Savonarola chciał, aby Florencja stała się prawdziwym miastem Boga, sercem kościoła i Włoch. Zorganizował dzieci Florencji w nową jednostkę, która będzie raportować i walczyć przeciwko występkom; niektórzy mieszkańcy narzekali, że Florencja była w rękach dzieci. Savonarola upierał się, że Włochy będą biczowane, papiestwo zostanie odbudowane, a bronią będzie Francja, a on utrzymał sojusz z królem francuskim, gdy pragmatyzm zasugerował zwrot do papieża i Świętej Ligi.

Upadek Savonaroli

Rządy Savonaroli były podzielne i powstała opozycja, ponieważ coraz bardziej ekstremalna pozycja Savonaroli tylko zwiększała wyobcowanie ludzi. Savonarola została zaatakowana przez więcej niż wrogów we Florencji: papież Aleksander VI, być może lepiej znany jako Rodrigo Borgia, próbował zjednoczyć Włochy przeciwko Francuzom i ekskomunikował Savonarolę za to, że nadal wspiera Francuzów i nie jest mu posłuszny; tymczasem Francja zawarła pokój, porzucając Florencję i zawstydzając Savonarolę.

Aleksander próbował uwięzić Savonarolę w 1495 roku, zapraszając go do Rzymu na osobistą audiencję, ale Savonarola szybko to zrozumiał i odmówił. Listy i rozkazy płynęły tam iz powrotem między Savonarolą a Papieżem, ten pierwszy zawsze odmawiał pokłonu. Papież mógł nawet zaproponować, że uczyni Savonarolę kardynałem, jeśli popełni błąd. Po ekskomuniki papież powiedział, że jedynym sposobem na zniesienie tego było zgłoszenie się Savonaroli, a Florence dołączenia do sponsorowanej ligi. W końcu zwolennicy Savonaroli stali się zbyt szczupli, elektorat także przeciwko niemu, ekskomunika za bardzo, groźba interwencji we Florencji i kolejna frakcja doszła do władzy. Punktem wyjścia była proponowana próba ognia zaproponowana przez rywalizującego kaznodzieję, który chociaż technicznie zwyciężali zwolennicy Savonaroli (deszcz zatrzymał ogień), wzbudził on wystarczającą wątpliwość, aby jego wrogowie aresztowali go i jego zwolenników, torturowali go, potępili i następnie publicznie powiesić go i spalić na Piazza della Signoria Florenco.

Jego reputacja przetrwała dzięki grupie namiętnych zwolenników, którzy pięćset lat później są przekonani o swojej katolickiej wierze i męczeństwie i pragną, aby był świętym. Nie wiemy, czy Savonarola był sprytnym intrygantem, który dostrzegł moc apokaliptycznych wizji, czy chory człowiek, który doświadczył halucynacji i zastosował je skutecznie.


Obejrzyj wideo: GIROLAMO SAVONAROLA: El monje que se opuso a la CORRUPCIÓN del los BORGIA. BITE (Styczeń 2023).

Video, Sitemap-Video, Sitemap-Videos