Ciekawy

Abraham Lincoln Assassination Conspiracies

Abraham Lincoln Assassination Conspiracies


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Abraham Lincoln (1809-1865) jest jednym z najbardziej znanych prezydentów Stanów Zjednoczonych. Tomy poświęcone są jego życiu i śmierci. Jednak historycy muszą jeszcze odkryć tajemnice związane z jego zabójstwem.

Zabójstwo

Abraham Lincoln i jego żona Mary Todd Lincoln wzięli udział w przedstawieniu, Nasz amerykański kuzyn w teatrze Forda 14 kwietnia 1865 roku. Towarzyszyć miał im Generał Ulisses S. Grant i jego żona Julia Dent Grant. Jednak Grant i jego żona zmienili swoje plany i nie brali udziału w sztuce. Lincoln uczestniczył w grze z Clarą Harris i Henry Rathbone.

Podczas spektaklu aktor John Wilkes Booth wszedł niewykrywalnie do Skrzyni Stanowej Lincolna i strzelił mu w tył głowy. Dźgnął także Henry Rathbone w ramię. Po zastrzeleniu prezydenta Booth wyskoczył z pudełka na scenę, złamał lewą nogę i krzyknął coś, co niektórzy naoczni świadkowie mówili jako „Sic Semper Tyrannus” (jak zawsze tyranom).

Nieudane zabójstwa współspiskowców

Współspiskowiec Lewis Powell (lub Paine / Payne) próbował zabić Sekretarza Stanu Williama Sewarda, ale tylko go zranił. David Herold towarzyszył Powellowi. Jednak Herold uciekł, zanim czyn się skończył. W tym samym czasie George Atzerodt miał zabić wiceprezydenta Andrew Johnsona. Atzerodt nie przeżył zabójstwa.

Booth i Herold uciekli ze stolicy i udali się do tawerny Mary Surratt w Maryland, gdzie zabrali zapasy. Następnie udali się do domu doktora Samuela Mudda, w którym ustawiono nogę Bootha.

Śmierć Lincolna

Lincoln został zabrany do domu Petersena po drugiej stronie ulicy od teatru Forda, gdzie ostatecznie zmarł o 7:22 rano. 15 kwietnia 1865 r.

Sekretarz wojny Edwin Stanton przebywał z Lincolns w Domu Petersena i koordynował starania o schwytanie spiskowców.

Zdania śmierci konspiratorów

26 kwietnia znaleziono Herolda i Bootha ukrywających się w stodole w pobliżu Port Royal w Wirginii. Herold poddał się, ale Booth odmówił wyjścia ze stodoły, więc został podpalony. W chaosie żołnierz zastrzelił Bootha.

Ośmiu spiskowców Lincoln zostało złapanych w ciągu kilku następnych dni i osądzonych przez sąd wojskowy. Zostali uznani za winnych 30 czerwca i otrzymali różne wyroki w zależności od ich zaangażowania. Lewis Powell (Paine), David Herold, George Atzerodt i Mary Surratt zostali oskarżeni o spiskowanie z Boothem wraz z różnymi innymi przestępstwami i powieszony 7 lipca 1865 roku. Dr Samuel Mudd został oskarżony o spiskowanie z Boothem i skazany na dożywocie. Andrew Johnson ostatecznie ułaskawił go na początku 1869 roku. Samuel Arnold i Michael O'Laughlen spiskowali z Boothem, aby porwać prezydenta Lincolna, zostali uznani za winnych i skazani na dożywocie. O'Laughlen zmarł w więzieniu, ale Arnold został ułaskawiony przez Johnsona w 1869 roku. Edman Spangler został uznany za winnego pomocy Boothowi w ucieczce z teatru Forda. Został również ułaskawiony przez Johnsona w 1869 roku.

Uprowadzenie przed zabójstwem

Czy zabójstwo było pierwszym celem? Obecnie panuje powszechna zgoda co do tego, że pierwszym celem spiskowców było porwanie prezydenta. Kilka prób porwania Lincolna przeszło, a potem Konfederacja poddała się na północ. Myśli Bootha zamieniły się w zabicie Prezydenta. Do niedawna istniało jednak wiele spekulacji na temat spisku dotyczącego porwania. Niektórzy uważali, że można go użyć do oczyszczenia powieszonych spiskowców. Nawet zwolennicy sędziego obawiali się, że rozmowa o spisku może doprowadzić do niewinnego wyroku dla niektórych, jeśli nie wszystkich spiskowców. Uważa się, że ukryli ważne dowody, takie jak pamiętnik Johna Wilkesa Bootha. (Hanchett, The Lincoln Murder Conspiracies, 107) Z drugiej strony, niektórzy ludzie opowiadali się za istnieniem spisku porwania, ponieważ wzmocniło to ich pragnienie połączenia Bootha z większym spiskiem wymyślonym przez Konfederację. Po ustaleniu spisku uprowadzenia pozostaje pytanie: kto faktycznie był w tyle i był zaangażowany w zabójstwo prezydenta?

Prosta teoria spisku

Prosty spisek w najbardziej podstawowej formie stwierdza, że ​​Booth i niewielka grupa przyjaciół początkowo planowali porwać prezydenta. To ostatecznie doprowadziło do zabójstwa. W rzeczywistości spiskowcy mieli również zamordować wiceprezydenta Johnsona i sekretarza stanu Sewarda, jednocześnie zadając poważny cios rządowi Stanów Zjednoczonych. Ich celem było umożliwienie Południu ponownego powstania. Booth uważał się za bohatera. W swoim dzienniku John Wilkes Booth twierdził, że Abraham Lincoln był tyranem i że należy chwalić Bootha tak, jak Brutus za zabicie Juliusza Cezara. (Hanchett, 246) Kiedy sekretarze Abrahama Lincolna Nicolay i Hay napisali dziesięciotomową biografię Lincolna w 1890 r., „Przedstawili zamach jako zwykły spisek”. (Hanchett, 102)

Teoria wielkiego spisku

Chociaż osobisti sekretarze Lincolna przedstawili prosty spisek jako najbardziej prawdopodobny scenariusz, przyznali, że Booth i jego współspiskowcy mieli „podejrzane kontakty” z przywódcami Konfederacji. (Hanchett, 102). Teoria Wielkiego Spisku koncentruje się na tych powiązaniach między przywódcami Bootha i Konfederacji na południu. Istnieje wiele odmian tej teorii. Na przykład powiedziano, że Booth miał kontakt z przywódcami Konfederacji w Kanadzie. Warto zauważyć, że w kwietniu 1865 r. Prezydent Andrew Johnson wydał proklamację oferującą nagrodę za aresztowanie Jeffersona Davisa w związku z zabójstwem Lincolna.

Został aresztowany z powodu dowodów przez osobę o imieniu Conover, która później okazała się składać fałszywe zeznania. Partia Republikańska pozwoliła też, by idea Wielkiego Spisku upadła na bok, ponieważ Lincoln musiał być męczennikiem, i nie chcieli, aby jego reputacja była podważona myślą, że ktokolwiek chciałby, aby zabił go, ale szaleńca.

Teoria wielkiego spisku Eisenschmila

Ta teoria spiskowa była świeżym spojrzeniem na zabójstwo Lincolna, zbadane przez Otto Eisenschimla i opisane w jego książce Dlaczego został zamordowany Lincoln? Wiązało się to z dzielną postacią Sekretarza Wojny Edwina Stantona. Eisenschiml twierdził, że tradycyjne wyjaśnienie zabójstwa Lincolna było niezadowalające. (Hanchett, 157). Ta niepewna teoria opiera się na przypuszczeniu, że generał Grant nie zmieniłby planów towarzyszenia prezydentowi w teatrze 14 kwietnia bez rozkazu. Eisenschiml uzasadniał, że Stanton musiał być zaangażowany w decyzję Granta, ponieważ jest on jedyną osobą inną niż Lincoln, od której Grant przyjmowałby rozkazy. Eisenschiml oferuje dalsze ukryte motywy wielu działań, które Stanton podjął natychmiast po zabójstwie. Podobno opuścił jedną drogę ucieczki z Waszyngtonu, którą akurat wybrał Booth. Gwardia prezydencka, John F. Parker, nigdy nie została ukarana za opuszczenie stanowiska. Eisenschiml twierdzi również, że spiskowcy zostali zamaskowani, zabici i / lub wysłani do odległego więzienia, aby nigdy nie mogli wtrącać się w nikogo innego. Jest to jednak dokładnie punkt, w którym załamuje się teoria Eisenschimla, podobnie jak większość innych wielkich teorii spiskowych. Kilku spiskowców miało dużo czasu i okazji, by przemówić i zasugerować Stantona i wielu innych, jeśli naprawdę istniał wielki spisek. (Hanchett, 180) Byli oni wielokrotnie przesłuchiwani podczas niewoli i w rzeczywistości nie zostali pochowani przez cały proces. Ponadto po ułaskawieniu i zwolnieniu z więzienia Spangler, Mudd i Arnold nigdy nikogo nie wplątali. Można by pomyśleć, że ludzie, którzy podobno nienawidzili Unii, rozkoszują się myślą o obaleniu przywództwa Stanów Zjednoczonych, implikując Stantona, jednego z mężczyzn, który przyczynił się do zniszczenia Południa.

Mniejsze spiski

Istnieje wiele innych teorii spiskowych dotyczących zabójstwa Lincolna. Dwa z najciekawszych, choć niewiarygodnych, dotyczą Andrew Johnsona i papiestwa. Członkowie Kongresu próbowali wplątać Andrew Johnsona w zabójstwo. Zwołali nawet specjalną komisję w celu zbadania sprawy w 1867 r. Komitet nie mógł znaleźć żadnych powiązań między Johnsonem a zabójstwem. Warto zauważyć, że Kongres oskarżył Johnsona w tym samym roku.

Druga teoria zaproponowana przez Emmetta McLoughlina i innych mówi, że Kościół rzymskokatolicki miał powód do nienawiści do Abrahama Lincolna. Jest to oparte na prawnej obronie Lincolna byłego kapłana przed biskupem Chicago. Teorię tę dodatkowo potęguje fakt, że katolik John H. Surratt, syn Mary Surratt, uciekł z Ameryki i wylądował w Watykanie. Jednak dowody łączące papieża Piusa IX z zabójstwem są co najmniej wątpliwe.

Wniosek

Zabójstwo Abrahama Lincolna przeszło wiele rewizji w ciągu ostatnich 153 lat. Bezpośrednio po tragedii najbardziej powszechny był Wielki Spisek z udziałem przywódców Konfederacji. Na przełomie wieków teoria prostych spisków zyskała na znaczeniu. W latach 30. XX wieku teoria wielkiego spisku Eisenschimla pojawiła się wraz z publikacją Dlaczego zamordowano Lincolna? Ponadto lata zostały oblane innymi dziwacznymi spiskami, aby wyjaśnić zamach. Z biegiem czasu jedna rzecz jest prawdą, Lincoln stał się i pozostanie ikoną amerykańską chwaloną z imponującą siłą woli i uznaną za uratowanie naszego narodu przed podziałem i zapomnieniem moralnym.

Źródło

Hanchett, William. Spisek o morderstwie Lincolna. Chicago: University of Illinois Press, 1983.


Video, Sitemap-Video, Sitemap-Videos