Nowy

Trwałe dziedzictwo Mędrca Konfucjusza

Trwałe dziedzictwo Mędrca Konfucjusza


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Konfucjusz był chińskim nauczycielem, redaktorem, politykiem i filozofem, który żył 2500 lat temu. W swoim życiu był przekonany, że jego nauki nie wywarły żadnego wpływu na chińskie społeczeństwo. Jednak obecnie jest najbardziej pamiętaną osobą ze starożytnych Chin i jest powszechnie uważany za jednego z najbardziej wpływowych nauczycieli w historii Chin.

Konfucjusz urodził się w skrajnej nędzy, w jaskini w 551 rpne. Był to czas, kiedy Chiny przechodziły okres rozłamu. Jest to okres znany również jako okres wiosenno-jesienny, w którym władza królewska (za czasów dynastii Zhou) słabła. Chociaż urząd króla Zhou nadal istniał, miał jedynie nominalną władzę, a jego funkcja ograniczała się głównie do rytuałów i ceremonii.

Chiny zostały podzielone na kilka księstw i to w rękach ich władców można było znaleźć prawdziwą władzę. Stany często toczyły ze sobą wojny i to w tym chaotycznym środowisku rozwijał się konfucjanizm i miał wpływ na resztę chińskiej historii.

Życie Konfucjusza

Konfucjusz urodził się w 551 rpne w stanie Lu (niedaleko współczesnego miasta Qufu, w prowincji Shandong). Imię Konfucjusza, którego często unika się z szacunku dla niego, brzmiało Kong Qiu. Według starożytnego chińskiego historyka, Sima Qiana, przed narodzinami Konfucjusza jego rodzice modlili się o dziecko na świętym wzgórzu (丘) zwanym Ni. Gdy ich modlitwy zostały wysłuchane, nazwali swoje dziecko imieniem świętego wzgórza. Konfucjusz jest również powszechnie znany jako Kong Zi, co oznacza Mistrz Kong, a pod jego honorowym imieniem Kong Fuzi, co oznacza „Wielki Mistrz Kong”. Sugerowano, że Konfucjusz jest zlatynizowaną wersją Kong Fuzi i po raz pierwszy został wymyślony przez misjonarzy jezuitów, którzy odwiedzili Chiny za czasów dynastii Ming.

Świątynia i Cmentarz Konfucjusza oraz dwór rodziny Kongów w Qufu ( CC PRZEZ 2,0 )

  • Jeden z najstarszych znanych obrazów Konfucjusza znaleziony w grobowcu zhańbionego byłego cesarza
  • 700-letni grobowiec konfucjańskiego lekarza odkopany w Chinach
  • Grobowiec księcia Jinga Qi i jego 600 koni

Konfucjusz urodził się w shi klasy, o której można powiedzieć, że jest równoważna z sługą lub rycerzem w średniowiecznej europejskiej hierarchii społecznej. Jedną z funkcji tej klasy było zarządzanie terytorium jako wasalami króla.

Jednak w okresie wiosenno-jesiennym władcy różnych państw zaczęli polegać na wyznaczonych administratorach do pełnienia tej funkcji. Chociaż mogłoby to sprawić, że shi przestarzałe klasy, posiadali wiedzę o tradycji arystokratycznej. To właśnie zapewniło im przetrwanie w tamtym okresie, ponieważ królowie, którzy starali się naśladować cesarski dwór dynastii Zhou, musieli polegać na tej klasie w zakresie znajomości rytuałów i ceremonii.

Starożytne źródła o Konfucjuszu

Wiele z tego, co wiemy o wczesnym życiu Konfucjusza, pochodzi ze starożytnych chińskich źródeł oraz tradycji. Na przykład Sima Qian napisał, że chociaż Konfucjusz był dzieckiem, często bawił się układaniem naczyń rytualnych i wystawianiem ceremonii.

Jeśli chodzi o edukację Konfucjusza, tradycyjnie twierdzi się, że między innymi uczył się rytuału u mistrza taoistycznego i muzyki u osoby o imieniu Chang Hong. Zanim był w średnim wieku, Konfucjusz już nauczał innych. Według Sima Qiana Konfucjusz miał aż 3000 uczniów. Inne starożytne źródła twierdziły jednak, że Konfucjusz miał albo 70, albo 72 uczniów.

Słynny konfucjański posąg Ashikaga Gakko.

Filozofia Konfucjusza

Filozofia Konfucjusza obejmowała szeroki zakres tematów, w tym etykę, politykę i edukację. Konfucjusza” Lunyu, przetłumaczone na język angielski jako Analekta, jest prawdopodobnie jego najsłynniejszym dziełem. Dzieło to zawiera nauki Konfucjusza i jego rozmowy z uczniami. Ten tekst osiągnął obecną formę około II wieku p.n.e. Wartości nauczane przez Konfucjusza to współczucie, samokształcenie, lojalność wobec przełożonych i synowska pobożność.

Analekty Konfucjusza.

Filozofia Konfucjusza zdominowała znaczną część chińskiej historii, mimo że były okresy, kiedy była atakowana przez rządzących. Na przykład za czasów dynastii Qin to legalizm był filozofią preferowaną przez Qin Shi Huanga. Można powiedzieć, że rewolucja kulturalna Mao Zedonga jest kolejnym przykładem sprzeciwu wobec konfucjanizmu w czasach nowożytnych.

Pomimo takich ataków na konfucjanizm, filozofia ta dowiodła swojej odporności i nadal pozostaje wpływowa wśród Chińczyków.

  • Łagodny i życzliwy Qilin z chińskiej mitologii
  • Taosi potwierdzona jako 4200-letnia legendarna stolica chińskiego cesarza bohaterów
  • Niebezpiecznie wiszący klasztor na górze Heng

Życie i dzieła Konfucjusza przez Prospero Intorcetta, 1687.

Niektórzy uczeni stawiają pytania o rozumienie nauk Konfucjusza, a mianowicie o jego pochodzenie (tj. Jak wyglądał „historyczny” Konfucjusz? Jak należy interpretować wartości głoszone przez Konfucjusza? itd.) oraz o jego „chińskość” (jeden z uczonych że konfucjanizm był wymysłem misjonarzy jezuickich pracujących w Chinach). Pomimo takiej krytyki, prawdopodobne jest, że nauki Konfucjusza wpłyną na chińską psychikę na przyszłe pokolenia.

Górne zdjęcie: Rzeźba Konfucjusza, Nanjing w obszarze świątyń konfucjańskich (Fuzi Miao). Źródło zdjęć: ( CC BY-SA 3.0 )

By wty


2000-letnie wagony odkopane w środkowych Chinach

Archeolodzy odkryli niedawno „limuzynę”, która kiedyś należała do lorda stanu Zheng. Niezwykłe znalezisko pochodzi sprzed 2400 lat i zostało odkryte przez zespół archeologów, który od pięciu miesięcy prowadzi prace wykopaliskowe w mieście Xinzheng, w prowincji Henan w środkowych Chinach.

Fantazyjna „limuzyna” należała do zamożnego szlachcica
Fantazyjna „limuzyna” została odkryta w grobowcu w grobowcu Lordów Stanu Zheng, państwa wasalnego w Okresie Wiosny i Jesieni (770-476 pne) oraz Okresie Walczących Państw (475-221 pne). Ogromny, rozrzutny rydwan, który według doniesień China Daily ma około 2,56 metra długości i 1,66 metra szerokości, został wyposażony w ochronę przed deszczem i słońcem na szczycie oraz ozdobiony ornamentami z brązu i kości. Każde koło masywnego rydwanu z wyraźnie widocznym zarysem po wykopaniu i oczyszczeniu ma dwadzieścia sześć szprych, co świadczy o bogatym i arystokratycznym pochodzeniu właściciela. „Rydwan jest jak dotąd największym i najbardziej ekstrawaganckim rydwanem na terenie wykopalisk” – powiedział China Daily Ma Juncai, lider zespołu archeologicznego w Instytucie Dziedzictwa Kulturowego i Archeologii Prowincji Henan. I dodał: „Limuzyna” była wygodna i przestronna. Ludzie mogli w nim stać, siedzieć lub leżeć. Był to najlepszy pojazd publiczny używany przez lordów stanu Zheng i ich żony”.

Luksusowy rydwan został odkryty w dole nr 3 stanu Zheng w mieście Xinzheng w prowincji Henan w środkowych Chinach, 12 lipca. [Źródło zdjęcia: VCG]

To nie pierwszy imponujący rydwan odkopany w Chinach
To jednak nie pierwszy raz (i najprawdopodobniej nie ostatni) odkrycie imponującego rydwanu w Chinach. Jak informowaliśmy w poprzednim artykule Ancient Origins, archeolodzy wykopali w 2015 roku pochówek z czasów dynastii Zhou, który zawierał w grobie skomplikowany rydwan. Imponujący rydwan został ozdobiony smokiem, mosiężnymi dzwonkami i kawałkami jadeitu, rydwanem gorszej jakości, szczątkami dwóch koni w brązowych hełmach, odłamkami ceramiki i kamiennymi narzędziami. Archeolodzy spekulowali, że pochowany tam żołnierz prawdopodobnie brał udział w bitwie pod Muye i być może został uhonorowany przez swój lud, o czym świadczy bogactwo grobów. Blog Archeology News Network szczegółowo opisał grób i jego artefakty, wymieniając między innymi, że:

Więcej koni niż rydwanów w dole
Wracając do 2017 roku i najnowszego odkrycia, zespół archeologów prowadzący wykopaliska w mieście Xinzheng odkrył również cztery rydwany w dole, które skierowały się na zachód, kierując się do swojej założycielskiej stolicy, gdy Ma wyjaśnił, że państwo zostało założone w hrabstwie Huaxian w północno-zachodnich Chinach. Prowincja Shaanxi. Archeolodzy, którzy teraz czyszczą trzeci rydwan, stwierdzili, że jego lewe koło zostało uszkodzone przez złodziei grobowców, podczas gdy Ma dodała: „W dole jest więcej koni niż rydwanów. Wykopaliska mają zakończyć się we wrześniu. Nowe odkrycie może dostarczyć znaczących dowodów dla badań nad nauką i technologią, produkcją i cywilizacją Okresu Wiosny i Jesieni oraz Okresu Walczących Królestw” – donosi China Daily.

Ostatecznie zespół archeologów i badaczy stwierdził, że wykopaliska grobowców w stanie Zheng i otaczających je 20 hektarów ziemi odsłoniły już osiemnaście jam dla koni i rydwanów oraz ponad 3000 grobowców.


Mówisz, że Czerwonogwardziści Mao nazwali Konfucjusza „Najlepszym chuliganem Old Kong”. Ale dzisiaj Konfucjusz jest gorąco przyjmowany przez Partię Komunistyczną. Co się dzieje?

Partia Komunistyczna zdała sobie sprawę, że Konfucjusz może być dla nich znowu użyteczny. Ale wersja Konfucjusza, którego używają, nie jest taka sama jak ta w Analekty, jego najsłynniejszy zbiór pomysłów i powiedzeń. Pekin skupia się na cesarskim Konfucjuszu, który był posłuszny cesarzowi, hierarchii i lojalności.

Przewiń do dzisiaj. Partia Komunistyczna nadzorowała niesamowity wzrost bogactwa w Chinach w ciągu ostatnich 35 lat poprzez staromodny kapitalizm. Ale stara marksistowska retoryka z lat Mao już nie pasuje. Poszli więc szukać nowej ideologii, która uzasadniałaby ich rząd.

I wrócili do Konfucjusza z wielu tych samych powodów, co dawni cesarze. Oto tradycja polityczna, która jest wyjątkowo chińska i może wspierać ich typ autorytarnych rządów. Jednocześnie można go wykorzystać do odparcia wszystkich okropnych idei, których nie chcą od Zachodu, takich jak demokracja i prawa człowieka.

Ożywiając Konfucjusza, udowadniają, że Chiny mają własną kulturę polityczną opartą na własnej historii politycznej i filozoficznej. Dlatego Chiny nie muszą zmierzać w kierunku demokracji w sposób, w jaki chcieliby tego zachodni zwolennicy. Może mieć polityczną przyszłość opartą na tym, co uważa za swoją filozoficzną przeszłość.

Zwykli ludzie powracają do idei konfucjańskich w poszukiwaniu duchowego pokarmu, którego im w życiu brakuje.

Bardzo lubią używać słowa „harmonia” i harmonijnego społeczeństwa, pojęć, których lubią też używać konfucjaniści. Ale to, co komuniści rozumieją przez harmonię, to społeczeństwo, w którym nie ma sprzeciwu wobec rządów partii. W myśleniu konfucjańskim oznacza to coś zupełnie innego. Chodzi o społeczeństwo, w którym każdy wypełnia swoje obowiązki i tworzy harmonijną sytuację, w której cały kraj prosperuje.

To, co robi Chińska Partia Komunistyczna, to wykorzystanie bardzo wąsko zdefiniowanej, starannie wybranej wersji konfucjanizmu, aby przeforsować idee, które ich zdaniem mogą pomóc przekonać opinię publiczną, że system, który prowadzą, jest przedłużeniem systemu politycznego, który Chiny zawsze miały.

Jednocześnie zwykli ludzie powracają do idei konfucjańskich w poszukiwaniu duchowego pokarmu, którego im w życiu brakuje. Pewien uczony konfucjański powiedział mi, że Chiny przeżywają kryzys moralny i jest to najgorszy kryzys, jaki kiedykolwiek miały Chiny. Istnieje niewiarygodnie wysoki poziom korupcji, powszechnych oszustw i fałszerstw. Są niesamowite problemy z zanieczyszczeniem i degradacją środowiska. Ludzie rozglądają się i mówią: „OK, wzbogaciliśmy się, ale spójrz na wszystko, co straciliśmy”.


Niejasne zdjęcia

Konfucjusz Cytaty Filozofia Życie Biografia

Czego Konfucjusz uczy nas o współczesnej amerykańskiej sprawiedliwości Atlantyk?

Konfucjusz, jego życie i dziedzictwo w chińskim instytucie sztuki

Dlaczego Konfucjusz jest wciąż aktualny we współczesnych Chinach

Konfucjusz Księga Życia

7 lekcji od Konfucjusza dla firm e-commerce Praktyczne

Yan Yan Uczeń Konfucjusza Wikipedia

15 Godnych kontemplacji faktów na temat list historii Konfucjusza

Droga Konfucjusza Jonathan Cena 9781906347000

Konfucjusz Cytaty Filozofia Życie Biografia

Dlaczego Konfucjusz nadal jest ważny dzisiaj, jego pogryzienia w dźwiękach się utrzymują

73 głębokie cytaty Konfucjusza o miłości i szczęściu życia

Rysunek Konfucjusza przez chińską szkołę

Wielcy edukatorzy w historii Vi Confucius Iversity Blog

Wielki Myśliciel Chiński Filozof Konfucjusz Centrum Etyki Artykuł

Encyklopedia historii starożytnej Konfucjusza

Konfucjusz Księga Dni Opowieści

Przysłowia Konfucjusza Konfucjusza Free at Loyal Books

Towarzystwo Konfucjusza Azji Nie Waszego Ojca

Opinia o miejscu urodzenia Konfucjusza Qufu i historycznym domu

Konfucjusz Złota zasada Russell Freedman Frederic Clement

Konfucjanizm Znaczenie Historia Wierzenia Fakty Britannica

Badanie odnajduje jedną linię krwi wśród samozwańczych Konfucjusza

Rozmowa o filozofii Konfucjusza

Konfucjusz Wielki Nauczyciel Chin Demi 9781620141939 Amazon Com

Uczeń Zengzi Konfucjusza, który był wpływowym zwolennikiem

23 cytaty Konfucjusza, które przekształcą twoją wiedzę w prawdziwą mądrość

Konfucjusz Cytaty Filozofia Życie Biografia

Kim tak czy inaczej był Konfucjusz Społeczeństwo azjatyckie

Mistrz rozgałęzia obrazy Konfucjusza we współczesnych Chinach

Konfucjusz Konfucjanizm Wierzy Religia Prawda Rzeczywistość

23 cytaty Konfucjusza, które przekształcą twoją wiedzę w prawdziwą mądrość

15 najbardziej prowokujących do myślenia cytatów Konfucjusza, które będą się rozwijać

Tiny Confucius na Twitterze Milczenie jest prawdziwym przyjacielem, który nigdy

Konfucjusz 551 479 p.n.e. Chiński filozof zlatynizowany Nam Flickr

Portret Konfucjusza Grawerowanie w P kuplet i inne

Konfucjusz i świat, który stworzył Michael A Schumana

10 potężnych cytatów Konfucjusza, które zmienią Twoje spojrzenie na życie

Konfucjusz Cytaty Filozofia Życie Biografia

Miasto 10 000 Buddów Konfucjusz

Dziedzictwo Konfucjusza Historyextra

Konfucjusz mówi po chińsku i koreańsku Kevin Habits

Zhu Xi uważany za drugiego najbardziej wpływowego chińskiego myśliciela

Humorystyczne cytaty Konfucjusza Magnesy, których nigdy nie powiedziałem

Zhang Huan Q Konfucjusz w Muzeum Rockbund

The Teachings of Confucius Special Edition Confucius James H

Jaka jest różnica między taoizmem a konfucjanizmem Britannica?

Konfucjusz Zdjęcia stockowe i obrazy royalty free Getty Images

Myśl konfucjańska o ludziach nieznanych Chin

Instytuty Konfucjusza mówią, że musisz trzymać się Xi Jinpinga

9 potężnych filozofii Konfucjusza, które mogą zmienić twoje życie

Konfucjański Biuletyn Tygodniowy

Zapisz Konfucjusza i jego uczniów Yanzi i Huizi w moreli

Konfucjusz i Jezus z Nazaretu o naturze miłości

Portret Konfucjusza w Muzeum Chińskiego Egzaminu Cesarskiego

Konfucjusz Instytut Konfucjusza

Konfucjusz Perły Myśli Rosyjskie wydanie Audiobook Słuchaj

W Chinach Poszukiwanie nowoczesnych wartości w miejscu narodzin Konfucjusza

Cytaty Konfucjusza, aby przekształcić swoją wiedzę w cel mądrościowy

Instytuty Konfucjusza jako polityka państwa niezdarna lub skuteczna

Miami Dade College zrywa więzi z Instytutem Konfucjusza

Czy Lao Tzu i Konfucjusz znali się nawzajem Literacki Hub?

Przegląd Filmów Konfucjusz Film The Guardian

10 cytatów Konfucjusza, które na zawsze zmienią Twoje życie

Debata nad Instytutami Konfucjusza w Stanach Zjednoczonych

Statua Konfucjusza Zdjęcie autorstwa chińskiej szkoły

Trwałe dziedzictwo starożytnych początków Wisemana Konfucjusza

Konfucjusz Najsłynniejszy nauczyciel w Chinach do druku 5. 6.

Confucius Kong Zi Wielki Wychowawca Założyciel Konfucjanizmu

Feminizm rozpoczął się od Buddy i Konfucjusza 25 wieków temu

Dlaczego Kanada zamyka swoje instytuty Konfucjusza Prawdziwa Północ

100 pouczających cytatów Konfucjusza, które zmienią Twoje życie

Konfucjusz Chiny Chiński Konfucjusz En History Kong Qui

Czy Konfucjusz nadal ma znaczenie Chinadaily Com Cn

50 mądrych cytatów Konfucjusza, które zmienią Twój dzień

Malowniczy portret chińskiego mędrca Konfucjusza Stock

10 życiowych lekcji z Konfucjusza Konfucjanizm Youtube

Konfucjusz Zdjęcia stockowe i obrazy royalty free Getty Images

10 lekcji od Konfucjusza zmieniających życie

Sokrates i Konfucjusz Wybitny grecki filozof i wielki

Książki, które mają znaczenie w „Analektach Konfucjusza”

Konfucjusz ma rację Poddawanie się uprzedzeniom jest częścią życia i

Gra planszowa Konfucjusz Boardgamegeek

10 głównych wkładów chińskiego filozofa Konfucjusza Learnodo

Konfucjanizm Obraz Konfucjusza

Morale Konfucjusza Chiński filozof Pierwsze wydanie Rzadkie

Confucius Master of Philosophy And Fortune Cookies L History Of

Czy instytuty Konfucjusza są dobre dla amerykańskich uniwersytetów

Poznaj przyszłość nauczania pana Konfucjusza Polityka The Guardian

Encyklopedia historii starożytnej Konfucjusza

Instytut Konfucjusza Instytut Chin USA


Kim właściwie był Konfucjusz?

Więc kim właściwie był Konfucjusz? To pytanie, które ostatnio słyszę bardzo często. Konfucjusz: Kim on był? Rodzaj chińskiego Jezusa? Mistrz sztuk walki? Zgorzkniały starzec z długą, rzadką brodą? Prorok z wróżbą? Chociaż powiedziałbym „Żadne z powyższych!” według którejkolwiek z tych sugestii, pytanie Konfucjusza wydaje się proste, ale w rzeczywistości podważa wiele z naszych najbardziej fundamentalnych założeń dotyczących historii, filozofii i tożsamości. Podobnie jak wiele „wielkich” postaci w historii kultury świata, „Konfucjusz”, jaki znamy teraz, jest zarówno więcej, jak i mniej niż wtedy, gdy żył, oddychał i nauczał ponad dwa tysiące lat temu. Symbol Konfucjusza i jego spuścizna był niezwykle potężny, nie tylko w świecie chińskojęzycznym, ale także w Korei, Japonii, Wietnamie i nie tylko. Ale kim on był? Gdy uruchamiamy naszą Sieć Klas Konfucjusza Towarzystwa Hanban–Azja, wydaje się, że jest to ważny moment, aby spróbować znaleźć odpowiedź na to pytanie.

Zacznijmy od jego imienia: Konfucjusz. To nie brzmi zbyt po chińsku! W rzeczywistości brzmi bardziej jak cesarz rzymski, ala Augustus, Klaudiusz lub Marek Aureliusz. Człowiek, którego teraz nazywamy Konfucjuszem, był faktycznie znany pod nazwiskiem Kong i imieniem Qiu (czyt. CHEE – OH). Urodził się w stanie Lu w połowie VI wieku p.n.e., w czasach, które filozof Karl Jaspers nazwał słynnie „Epoką Osi”, ponieważ były to czasy nie tylko Konfucjusza, ale także Platona, Buddy. , Zoroaster i prorocy hebrajscy. Tak było, zanim istniały „Chiny”, jakie znamy teraz, ale stan Lu znajduje się na terytorium dzisiejszej prowincji Shandong, wielkiej kolebki chińskiej cywilizacji wokół Żółtej Rzeki, położonej na półwyspie wznoszącym się w kierunku Korei. Rodzinne miasto Konfucjusza w Qufu jest obecnie znanym miejscem turystycznym dla tych, którzy chcą lepiej zrozumieć jego życie i myśl. Jak wszyscy wielcy mędrcy starożytności, Konfucjusz jest teraz znany pod swoim nazwiskiem Kong plus tytuł „Zi” lub „Fu Zi”, termin czci i szacunku w znaczeniu „nauczyciel”. We współczesnym chińskim znany jest jako „Kong Zi” lub „Master Kong”.

Więc co jest z łacińską nazwą? Za to zawdzięczamy jezuitom. Pod koniec XVI wieku dwaj włoscy księża jezuici, Michele Ruggieri i znacznie lepiej znany Matteo Ricci, odegrali kluczową rolę w pośredniczeniu w intelektualnej wymianie koncepcji i idei filozoficznych między Chinami a Europą. Ruggieri i Ricci przypisuje się skompilowaniu słownika portugalsko-chińskiego, który był pierwszym tego rodzaju tłumaczeniem między językiem chińskim a językiem europejskim. Ricci przyjechał do Chin z zamiarem ułożenia wiary katolickiej w buddyjskich terminach, ponieważ rozpoznał wiele podobieństw między buddyzmem a chrześcijaństwem, ale ostatecznie odtworzył siebie jako konfucjańskiego dżentelmena. Ricci zdał sobie sprawę, że hierarchiczna natura chińskiego społeczeństwa w tamtym czasie oznaczała, że ​​podejście odgórne, skoncentrowane na konfucjańskim uczonym-dżentelmie, było znacznie bardziej prawdopodobne, aby pozyskać nawróconych na chrześcijaństwo niż strategia oddolna, która faworyzowała buddyzm, niegdyś religia arystokracji, ale w czasach Ming bardziej popularna wśród ludu. Tak więc Ricci zamienił zwykłe szaty mnicha buddyjskiego na cesarskie stroje konfucjańskiego urzędnika, aby zdobyć serca i umysły dla chrześcijaństwa w Chinach.

Choć na pierwszy rzut oka możemy pomyśleć, że Ricci nie ma nic wspólnego z pytaniem „Kim był Konfucjusz?”, to niezwykle ważne jest, aby pamiętać, że Konfucjusz, podobnie jak Sokrates, jest nam znany tylko dzięki zbiorowi powiedzeń i anegdot nagranych przez jego zwolenników , a dla nas w świecie anglojęzycznym przez tłumaczy ich prac na język angielski. Legenda o Konfucjuszu naprawdę zaczyna nabierać kształtu w biografii wielkiego mędrca napisanej przez historyka Sima Qiana w II wieku p.n.e. W ten sposób „Konfucjusz” nie jest człowiekiem „Kong Qiu”, ale zbiorem obrazów i idei, które kojarzyły mu się z nim w ciągu ostatnich dwóch tysiącleci. Nauki Konfucjusza są nam znane przede wszystkim dzięki tekstowi, który stał się znany w języku angielskim jako Analekty– zbiór jego wypowiedzi zebranych przez jego zwolenników. Kiedy szukamy tożsamości Konfucjusza, najlepiej zacząć od Analekty. Chociaż istnieje wiele tłumaczeń na angielski, wciąż wracam do tłumaczenia Arthura Waleya, najważniejszego tłumacza klasycznej literatury i filozofii chińskiej, japońskiej i mongolskiej na angielski w pierwszej połowie XX wieku. Waley słynie z tego, że nigdy nie podróżował do Chin, Japonii, Mongolii ani żadnego innego kraju azjatyckiego, ale stał się czołowym interpretatorem literatury wschodnioazjatyckiej dla zachodnich odbiorców. W tłumaczeniu Waleya myśl Konfucjusza została uchwycona w najlepszym wydaniu i udaje się przekroczyć mądrość ciasteczek z wróżbą, z którą tak wielu z nas jest zaznajomionych, ale zachowuje odrobinę wiktoriańskiej elegancji i anachronizmu.

Pierwsza rzecz, która uderza czytelnika Analekty jest być może tym, że chociaż podobno czytamy zapisane wypowiedzi jednej z największych postaci intelektualnych w historii ludzkiej cywilizacji, sam Konfucjusz wyraźnie ostrzega przed poglądem, że jego myślenie jest w jakikolwiek sposób rewolucyjne lub nawet nowe. Zdecydowanie twierdzi, że jedynie przekazuje myśl starożytnych, jakby chciał skłonić współczesną publiczność do powrotu do Złotego Wieku, kiedy mężczyźni (i tak, prawdopodobnie miał na myśli tylko „mężczyzn”) byli bardziej cnotliwi, bardziej bohaterscy i bardziej kulturalni niż jego rówieśnicy. Wydaje się to niezwykle znajomą strategią retoryczną: nie wierz mi na słowo, dawni mędrcy głosili te same idee. Konfucjusz kontynuuje to, co należy powiedzieć, że jest niewiarygodnie konserwatywną strategią dyskursu: nie wprowadzaj innowacji, pozostań wierny starym zwyczajom, szanuj swoich rodziców, pamiętaj o swoich obowiązkach i odpowiedzialności, tj. o idealnym systemie filozoficznym dla nowo powstającego państwa, które próbuje określić jego cel i osiągnąć stabilność społeczną.

Konfucjusz pojawia się w tekście jako wzór pokory i skromności, cecha, na którą często zwracają uwagę Amerykanie, gdy mają do czynienia z ludźmi z Azji Wschodniej osobiście lub w biznesie. Na samym początku Analekty, oświadcza: „Pozostać w stanie niewzruszonym, nawet jeśli czyjeś zasługi nie są uznawane przez innych, czyż nie jest to w końcu to, czego oczekuje się od dżentelmena?” (Waley, 83). Podkreśla wartość wiedzy o tym, czego się nie wie i kultywowania umiejętności uczenia się od każdego, bez względu na to, jak skromny lub podły. Słynne zauważa: „Nawet gdy chodzę w grupie nie większej niż trzy osoby, zawsze mogę być pewien, że uczę się od tych, z którymi jestem. Będą dobre cechy, które będę mógł wybrać do naśladowania, i złe, które nauczą mnie tego, co wymaga poprawy w sobie”. (Waley, 127). Ducha pokory Konfucjusza w tych fragmentach podzielają taoistyczni myśliciele Laozi i Zhuangzi, których teksty stanowiły największe wyzwanie dla myśli konfucjańskiej. Ale podczas gdy myśl konfucjańska była mocno skoncentrowana na świecie relacji społecznych i stabilności społecznej, taoistów zaczęto kojarzyć z umiłowaniem natury i przekraczaniem norm społecznych. Typowy wzorzec, jaki pojawił się w chińskim społeczeństwie, polegał na tym, że uczony w trakcie swojego życia zawodowego miał poglądy konfucjańskie, a następnie udawał się na wieś, by pić wino i pisać wiersze w duchu taoistycznym. Obie filozofie rozpoczęły się jako antagoniści, ale skończyły jako uzupełniające się aspekty chińskiego życia intelektualnego i kulturalnego.

A więc: pokora, skromność, uczciwość, pilność i obowiązek społeczny. Niezbyt kontrowersyjna sprawa, ale wielu powiedziałoby, że była to podstawa spektakularnego sukcesu gospodarczego gospodarek wschodnioazjatyckich w ostatnich latach, poczynając od powstania Japonii w latach 80. XX wieku. Ale są tacy, którzy mieli problemy z Konfucjuszem i intelektualnym ruchem „konfucjanizmu” inspirowanym jego myślą. Po pierwsze, komunistyczni rewolucjoniści dwudziestowiecznych Chin uczynili wykorzenienie „feudalnego” społeczeństwa konfucjańskiego jednym z filarów ich pracy. Jeśli chcesz zrozumieć, jak wielu chińskich intelektualistów na początku XX wieku uważało konfucjanizm za naprawdę nikczemny, wystarczy przeczytać historię Lu Xuna „Dziennik szaleńca”, w której łączy on wartości konfucjańskie i stosunki społeczne z kanibalizmem. Wcześni komuniści postrzegali konfucjanizm jako nadmiernie konserwatywną i konającą tradycję, która zapobiegała równości społecznej i sprawiedliwości poprzez promowanie hierarchii i posłuszeństwa starszym i przełożonym. Inny aspekt konfucjanizmu, który spotkał się z krytyką ze strony Lu Xuna i innych komentatorów, dotyczy statusu kobiet i idei, że lojalność kobiety w życiu powinna przechodzić z ojca na męża na syna. To, ile mizoginii w rzeczywistości jest w Analektach, jest kwestią otwartą, ale można śmiało powiedzieć, że Konfucjusz i jego następcy byli zainteresowani stworzeniem społeczeństwa zdominowanego przez mężczyzn i w którym głównym obowiązkiem kobiet było gospodarstwo domowe. . Jest to dość standardowe zagadnienie dla myślicieli epoki osiowej i jasne jest, że wielu współczesnych zwolenników wartości konfucjańskich ma bardziej progresywne poglądy na rolę kobiet. I podczas gdy komuniści brutalnie atakowali konfucjanizm podczas rewolucji kulturalnej, jego wizerunek został w ostatnich latach szeroko zrehabilitowany przez chiński rząd i został uhonorowany jako wybitna postać w chińskiej historii kultury. Rzeczywiście, pomimo całej krytyki promowania przez konfucjanizm nierównego społeczeństwa, system egzaminów do służby cywilnej, który rozwinął się wokół tekstów konfucjańskich, był chwalony jako przykład – jakkolwiek ograniczony – mobilności społecznej w imperialnych Chinach. Chociaż przygotowanie się do egzaminu wymagało strasznie dużo zasobów i czasu wolnego, do którego większość populacji po prostu nie miała dostępu, teoretycznie było ono otwarte dla wszystkich i istnieją przykłady uczonych, którzy wdrapywali się na swoje buty ze względnego ubóstwa i zapomnienia do władzy i wpływ.

Myśl Konfucjusza wyrażona w: Analekty jest jednym ze społecznych obowiązków, Złotą Zasadą „czyń innym tak, jak chciałbyś, żeby oni czynili tobie” i studiuj, studiuj, studiuj! Ciężka praca, samodoskonalenie i rozwój osobisty są cechami charakterystycznymi tekstu i wyraźnie widoczne w obsesji wschodnioazjatyckiej na punkcie edukacji i uczenia się. Wpływ tych wartości można wyczuć, wchodząc do chińskiego liceum, liceum w Korei lub fabryki Hondy w Japonii, a ich nasiona można znaleźć w powiedzeniach Analekty. I podobnie jak Arystoteles, Szekspir czy Goethe, obraz i legenda są nieco większe niż sam człowiek.

W drugiej połowie tego artykułu (która ma zostać opublikowana w przyszłym miesiącu) przyjrzymy się bliżej językowi i myśleniu Analekty i jak konfucjanizm, taoizm i buddyzm stały się „trzema naukami” przednowoczesnych Chin.


SŁOWA MĄDROŚCI: KTO BYŁ KONFUCIUSZEM? CO ON POWIEDZIAŁ?

Konfucjusz mówi: „Z natury ludzie są prawie do siebie podobni, to zwyczaj i przyzwyczajenie oddziela ich od siebie”. „Kiedy masz wady, nie bój się ich porzucić”. Prawdopodobnie słyszałeś jego imię lub widziałeś, jak łączy się z powiedzeniami na miniaturowych zwojach w ciasteczkach z wróżbą. Ale czy naprawdę znasz tego człowieka, którego niektórzy nazywają jednym z największych filozofów świata, a przez innych mesjaszem prawdziwej mądrości? Chociaż Konfucjusz żył około 2500 lat temu, wielu ludzi uważa, że ​​jego słowa pozostają doskonałymi wskazówkami dotyczącymi życia w dzisiejszym świecie. Jednym z powodów może być to, że w jego czasach chińska kultura miała już ponad 1000 lat i popadła w okres dekadencji i społecznych zawirowań prawdopodobnie podobnych do naszych. Ponieważ tak wielu Chińczyków uznało wypowiedzi Konfucjusza za pomocne w jego czasach, konfucjanizm stał się dominującym chińskim systemem filozoficznym. Chociaż nie jest religią, zapewnia moralne i etyczne wskazówki, podobnie jak religie w innych częściach świata. W ostatnim czasie nauki Konfucjusza znalazły szerokie grono odbiorców poza Chinami, być może z tych samych powodów, dla których ten człowiek był tak popularny za swojego życia. Konfucjusz urodził się w 551 p.n.e. w małym feudalnym stanie Lu, w obecnej prowincji Shandong. Prawie nic nie wiadomo o jego młodości, chociaż Konfucjusz podsumował swoją karierę w ten sposób: „W wieku 15 lat położyłem serce na naukę w wieku 30 lat, zdecydowanie zająłem stanowisko w wieku 40 lat, w wieku 50 nie miałem złudzeń, znałem mandat Nieba w wieku 60 lat, moje ucho było dostrojone do 70, podążałem za pragnieniem mojego serca, nie przekraczając granic prawa”. Słowa te pochodzą z głównego kompendium życia i nauk Konfucjusza, Lun-Yu, czyli Analektów Konfucjusza, skompilowanych przez jego uczniów po jego śmierci. Na pierwszy rzut oka Dialogi wydają się być przypadkowym zbiorem dialogów między Konfucjuszem a jego uczniami. Historycy uważają jednak, że dzieło to oddaje istotę nie tylko jego filozofii, ale także samego Konfucjusza jako człowieka, nauczyciela i reformatora. Prawdziwe imię Konfucjusza brzmiało Kong Qui. Jego imię Qui oznacza „wzgórze”. Został tak nazwany z powodu zauważalnego guza na głowie po urodzeniu. Później nazywano go K'ung-tzu lub K'ung-fu-tzu (Mistrz Kung). Daleki od uważania się za „mistrza”, Konfucjusz wolał postrzegać siebie po prostu jako przekaźnika wiedzy. Zamiast próbować zgłębiać nowe idee lub wymyślać nowe filozofie, Konfucjusz świadomie próbował ożywić stare, tchnąc witalnością pozornie przestarzałe rytuały i zwyczaje. „Nie ma wątpliwości, że Konfucjusz czerpał z przeszłości” – powiedział Ira Klein, profesor historii na American University. „I chociaż wiele pomysłów, nad którymi pracował, takich jak cierpliwość, człowieczeństwo i cnota, nie było oryginalnych, Konfucjusz umieścił je w kontekście, dał im komunikatywność i genialny ujście literackie”. Poszukiwał korzeni i wielokrotnie czerpał z tradycji i spuścizny z przeszłości Chin, aby odpowiedzieć na obawy swoich czasów. KONFUCYJS O ZMIANIE KULTURY Aby zrozumieć Konfucjusza, trzeba trochę wiedzieć o wieku, w którym żył. Były to czasy starzejących się przywódców i walczących państw, których władcy kontrolowali rozległy region Chin poprzez skomplikowany system feudalny. W centrum był „król” lub „pan”, a ludzie wierzyli, że Niebo dało mu „mandat” do rządzenia. Było to podobne do późniejszego europejskiego przekonania, że ​​królowie i królowe mają „boskie prawo” do władzy. Chiński monarcha mianował panów feudalnych, którzy mogli prześledzić ich pochodzenie od odległego bohatera lub króla. System opierał się nie na mądrości czy zdolności do przewodzenia, ale na więzach krwi i małżeństwie. Political order was maintained through a shared belief that authority lay in a kingship invested by Heaven with moral and religious power.

About five and a half centuries before Confucius's birth, the Chou dynasty had been founded by three renowed kings -- Wen the Civilized his son, Wu the Martial, and Wen's younger brother, the Duke of Chou, who later became a hero to Confucius. Soon after the death of Wen the Civilized, his son established himself as Heavenly king of the new dynasty, and after the son's death, the Duke of Chou consolidated the kingdom through ambitious expeditions east and south of the capital, so expanding his power that China's loosely knitted communites were bound under his sovereignty. The Chou kings controlled China until 771 B.C., when they were forced from the throne and power was scattered among feudal lords. Without a center of control, the Chinese felt their culture disintegrating. By Confucius's time, China was in deep political crisis, and many people also saw moral and cultural decline. Confucius responded by turning to the past to revitalize institutions that had contributed to order and stability -- family, school, community and state, which included functionaries and bureaucrats that kept the kingdom running smoothly. He also saw the kingdom as an entity expressed through the emperor.

Confucius advocated a return to personal virtue. This was not virtue in the religious sense because, while Confucius respected the ancestral cult, he was not a religious teacher, said Lionel Jensen, a visiting lecturer in the Department of Asian and Middle Eastern Studies at the University of Pennsylvania. Confucius did not claim to perform miracles. Nor did he start a religion in the sense that Jesus founded Christianity. Still, he did attract a large number of disciples who followed him throughout his life, said Abbie Ziffren, visiting professor of religion at George Washington University. Confucianism was, after all, a philosphy that placed man, not a god, at the center of the universe. CONFUCIUS'S TEACHINGS One day, when Confucius was conversing with a disciple, Tseng Ts'an, he remarked casually: "Ts'an, there is one thread that runs through all my teachings." "Yes," Tseng answered. After Confucius had explained and left, the other disciples crowded around to learn about the mysterious thread. "Our master's doctrine," said Tseng, "is simply this: chung and shu." Chung means fidelity to one's self and to the humanity within. The Chinese character for chung is made up of two symbols, one for "heart" and another for "middle." Only with the heart neither to the left or right can men achieve chung. Shu means to cherish the heart of others as if it were one's own. In other words, according to Confucian doctrine, if you cannot be faithful to your true self, you cannot be faithful to your fellow man. This is the essence of the virtue of shu. Another disciples once asked: "Is there a single word that one can live by all one's life?" Confucius replied: "Is not shu such a word? Do not do unto others what you do not want done unto yourself." This is, of course, a variant of the maxim voiced by great teachers and philosophers in many regions and many ages -- the Golden Rule. Chung and shu, Confucius taught, are the main ingredients of jen, or humanity, which lies at the center of the Confucian system. "Jen is to love men," Confucius said. Jen might also be translated as benevolence, love or humanity. To Confucius, jen was what distinguished people from animals. In his mind, nature endowed all people with jen, but it was their duty to cultivate it throughout their lives. A person's greatness could be measured by how much he or she had developed jen, a quality so essential to Confucius that, for him, preservation of jen was more important even than preservation of one's life. "A man of jen is one who, in seeking to establish himself, finds a foothold for others, and who, desiring attainment for himself, first helps others to attain," he said. Confucius also stressed the virtue of reverence toward one's parents seeing it as an expression and extension of jen within the family. He urged kinship of all people and expression of goodwill toward one another. For Confucius, jen could be achieved in several ways. One way was through li, the rules of proper conduct that should govern all social relationships. In li, a person could find a prototype of behavior worthy of emulation. Some centuries later, Neoconfucianists elevated this principle to a central position in Confucian thought. Another way of achieving jen was through music, which, properly taught, would promote social harmony and balance. "It is by poetry that one's mind is aroused it is by ceremonials that one's character is regulated it is by music that one becomes accomplished," Confucius taught, according to the Analects. He believed that the arts endowed people with grace and civility, two traits he felt necessary for peace and contentment.

Cultivation of self was, for Confucius, the root of social order, and only through social order could political order be restored. The combination of decorum and jen was required for perfection of the individual and restoration of order out of social chaos. The ideal combination of the moral and aesthetic, the philosopher taught, could be found in the chun-tzu, the superior man. Literally, chun-tzu means son of a prince or nobleman. But Confucius shifted the meaning to "a man who conducts himself nobly." Those who could call themselves chun-tzu were a select group, and membership was based on merit, not birth. But unlike members of the rigidly defined class systems of ancient Athens and Rome, the chun-tzu were not a formally defined class. "Chun-tzu was not a class but an ideal state of being," said Charles White, former chair of the Department of Religion and Philosophy at American University. The superior man could strike the perfect balance between innate humanity and learned decorum. His life was not controlled by external events. He felt neither fear nor anxiety because, gazing inward, he could find no cause for self-reproach. By being humane, he had rid himself of anxieties. By being brave, he had rid himself of fear. By being wise, he had no reason to feel confused or perplexed. For Confucius, the superior man was destined to be a leader in society. Good government would return when the superior man led by example. The duty of a leader was to cultivate himself if a ruler was righteous and believed in the power of virtue, his people would not permit themselves to do anything vulgar or amoral. In one of his many discussions with disciples, Confucius said the three essentials of good government were sufficient food, sufficient arms and the confidence of the people. "But," according to the Analects, one of his disciples, Tzu-kung, asked, "if you had to part with one of three, which would you give up?" "Arms," Confucius answered. "But suppose you are forced to forgo one of the remaining two," Tzu-kung pressed. "Which would you give up?" "Food," Confucius replied. "From time immemorial, death has been the lot of us all, but a people that no longer trusts its ruler is lost indeed." As a result, government in the Confucian view became inseparable from education because without education, people could not achieve positions of leadership based on merit. This meant that rulers who held the "mandate of heaven" were obliged to delegate administrative powers to ministers selected because of talent, not bloodlines. Confucius spent many years roaming the great courts of China, speaking with princes and teaching them how to cultivate their minds and bring peace and harmony to their people. To develop national leaders, he started programs that included schools and an examination system. He became active in politics, serving first as a magistrate and eventually as minister of justice for the state of Lu. But his political career was short. The inner circle of the king of Lu was uninterested in Confucius's policies and suspicious of his moral rectitude, so Confucius resigned rather than compromise his principles. At age 56, he left his home state to roam the country, accompanied by loyal students who traveled with him until, at 67, he returned to write and edit ancient Chinese texts and to teach. He died six years later and was buried by his students in Qufu, just south of Lu. Chinese tradition holds that Confucius's followers numbered more than 3,000 when he died. CONFUCIANISM LIVES ON Confucianism has permeated Chinese life, shaping its culture and traditions and setting standards that have influenced Chinese thought and behavior. So deeply held are its teachings that Confucianism often is regarded as a religion of China. In the West, Confucianism has been admired and espoused on a largely secular basis. Knowledge of it was first reached Europe in the 16th century, thanks to Jesuit missionaries, particularly Matteo Ricci, who in 1582 traveled to China where he stayed until his death 28 years later. Ricci mastered the Chinese language and began translating Confucian classics into Latin. A century later, Jesuit missionaries completed translation of the Analects into Latin and published them in 1687. But not until the 18th century, during the Age of Enlightenment, was Confucianism discussed widely among intellectuals outside China. Voltaire, the French philosopher, read the translated Analects and found in Confucianism a "purely secular" scheme for his idea of a new social order independent of religion, said Jonathan Chaves, professor of Chinese and chairman of the department of East Asian Language and Literature at George Washington.

While debate still rages over Voltaire's "secular" reading of the Analects, it is clear that he helped to introduce some of the most important Confucian ideas to thinkers of his time. Interest in Confucianism remained steady througout the 1800s. Protestant missionaries who went to China, the most notable being James Legge, translated Confucian writings untouched by their predecessors. But Western scholarship on Confucius did not surge until the 20th century, Chaves said. Many Western writers and intellectuals disillusioned with Western philosophical traditions turned to the East for inspiration and, stumbling on translation of the Analects, expressed admiration for Confucius and his ideas. "What happened was a combination of genuine scholarly interest in the East coupled with a spiritual yearning among intellectuals and thinkers of the time that wasn't being satisfied by traditional Western ideas," Chaves said. By the 1960s, Confucian ideas that once fascinated only a small circle of scholars spread into popular culture. Actors, musicians and writers also started to look eastward for inspiration and began incorporating Eastern themes and ideas into their work. "From Shirley MacLaine to the Beatles, you saw popular culture touching on ideas coming from the East that previously were circulating in almost exclusively academic circles," Chaves said.

While Confucianism was eclipsed briefly over the years in China, particularly when communists came to power in 1949 and during the subsequent Cultural Revolution under Mao Tse-tung in the late 1960s, his works remain classics and now are studied in private and public schools in China. In fact, a revival of Confucianism is underway among Chinese intellectuals. It is seen as providing a Chinese philosophical foundation for a nation that abandoned Marxist values for a market economy but does not wish to adopt uncritically the values of Western capitalism. Given the timelessness, character and universality of his ideas, Confucius has secured a wide audience well beyond the walls of his populous motherland. Angela E. Couloumbis is a news aide at The Washington Post. CAPTION: This 17th-century portrait of Confucius was painted on silk by Kano Tanyu. CAPTION: Zhong (top) means fidelity to one's self and to the humanity within. The Chinese character for zhong is made up of two symbols, one for "heart" and another for "middle." Shu means to cherish the heart of others as if it were one's own. It is the Confucian version of the Golden Rule. CAPTION: "Jen" can be translated as benevolence, love or humanity. Confucius taught that it is what distinguishes people from animals. He urged people to work to develop their jen. CAPTION: Jun-zi literally means nobleman, but Confucius changed the meaning to "one who behaves nobly." Confucius said a person of jun-zi was destined for leadership because he was not controlled by external events. Such a person felt neither fear nor anxiety because, gazing inward, he would find no cause for self-reproach.


How Did Confucianism Impact China?

Confucianism impacted China by teaching social values and transcendent concepts, and by establishing institutions such as churches, schools and state buildings. Confucianism, in the most basic sense, classifies as a religion. However, historians consider Confucianism a civil religion, as its teachings and concepts touch on all aspects of society and life, carried out through rules, laws and codes.

Confucianism blended the typically separate spheres of education, government and church. This religion focused on the revival and interpretation of the ruling religion of the Zhou dynasty, which taught that by taking proactive measures, such as performing ceremonies and rituals, Chinese citizens honored the gods, who returned the appreciation with good luck and prosperity.


Znaleźliśmy przynajmniej 10 Witryny wymienione poniżej podczas wyszukiwania za pomocą the life of confucius w wyszukiwarce

Confucius Biography, Teachings, & Facts Britannica

Britannica.com DA: 18 ROCZNIE: 20 Ranga MOZ: 38

  • Life of Confucius Confucius was born near the end of an era known in Chinese history as the Okres wiosenno-jesienny (770–481 BCE)
  • His home was in Lu, a regional state of eastern China in what is now central and southwestern Shandong province.

China Confucianism: Life of Confucius, Influences, Development

  • Life of Confucius He has proved to be the greatest influence over the Chinese character
  • Besides being a great educationist, thinker and unsuccessful politician, he was first of all an intellect with a …

Confucianism National Geographic Society

  • Konfucjusz was a philosopher and teacher who lived from 551 to 479 B.C.E
  • His thoughts on ethics, good behavior, and moral character were written down by his disciples in several books, the most important being the Lunyu. konfucjanizm believes in ancestor worship and human-centered virtues for living a peaceful life.

The Main Concepts of Confucianism

  • Konfucjusz sought to order an entire way of życie
  • You shouldn't be left to improvise your responses because you are at a loss as to how to behave
  • Whitehead's quotation of a Cambridge vicar: "For well-conducted people, życie presents no problems."

Confucianism Meaning, History, Beliefs, & Facts Britannica

Britannica.com DA: 18 ROCZNIE: 19 Ranga MOZ: 41

  • Confucianism, the way of życie propagated by Konfucjusz (6th–5th century BCE) and followed by the Chinese people for more than two millennia
  • Still the substance of learning, the source of values, and the social code of the Chinese, it has also influenced other countries, particularly Japan, Korea, and Vietnam.

The Tragic Real Life Story Of Confucius

Grunge.com DA: 14 ROCZNIE: 48 Ranga MOZ: 67

Confucius, whose name, according to the same source, is a Latinized form of his family name, K'ung, and the Chinese word for Master, began life in comparatively humble circumstances and struggled to make his ideas, which reinvoked idealistic, classical Chinese concepts of mutual respect, ritual, and discipline, an impact on Chinese society in his own time.

The Chinese Classics: Vol. 1. The Life and Teachings of

  • ten Życie and Teachings of Konfucjusz Legge provides lengthy introduction to Konfucjuszżycie and thought, and to three major works: the Analects, Of the Great Learning, and The Doctrine of the Mean
  • The numerous indexes at the back of the book have not been reproduced in the HTML version but can be viewed in the facsimile PDF version.

The Life of Confucius: Chunli, Qu: 9787119018638: Amazon

Amazon.com DA: 14 ROCZNIE: 39 Ranga MOZ: 60

  • The book also portrays vividly many of Konfucjusz' disciples and other historical figures
  • The book is an integration of historical research and literary creation
  • Historical documents and folklore are both' incorporated into the book to create a true-to-życie, historically authentic image of Konfucjusz.

The Simple Life: Confucius as Taoist

Huffpost.com DA: 16 ROCZNIE: 36 Ranga MOZ: 60

  • Konfucjusz is simply saying that the simple życie can be just as readily the foundation for ultimate meaning of self and the universe as the riches of all that society can offer
  • In fact, he goes on to suggest that such riches acquired without true humaneness offer the individual only a vacuous and delusionary sense of self.

Confucius -The School of Life Articles Formerly The Book

  • Confucius We know very little for certain about the life of the Chinese philosopher Confucius (a westernised version of his name, which means ‘Master Kong’)
  • He is said to have been born in 551 B.C
  • In China he may have been a student of the Daoist master Lao Tzu.

China Confucianism, Life of Confucius, Influences, Development

Nouahsark.com DA: 13 ROCZNIE: 49 Ranga MOZ: 72

  • Konfucjusz' marriage was ignored purposefully by his followers
  • All we know is he got married at 19 and divorced his wife at 23 and remained single for the rest of his życie
  • As Confucianism laid down the social ethnics of the Chinese society, why Konfucjusz divorced remained a puzzle
  • We cannot find out how he behaved as a husband or as a father.

The Life of Confucius animation.divx

Youtube.com DA: 15 ROCZNIE: 6 Ranga MOZ: 32

About Press Copyright Contact us Creators Advertise Developers Terms Privacy Policy & Safety How Youtube works Test new features Press Copyright Contact us Creators

The Story Of The Real Confucius Confucius Timeline

Youtube.com DA: 15 ROCZNIE: 6 Ranga MOZ: 33

Konfucjusz is one of history's most influential men - a sage, philosopher and teacher - who, with Socrates and Buddha, lived at an extraordinary time in the e

Ancient China: Confucius Biography

Ducksters.com DA: 17 ROCZNIE: 28 Ranga MOZ: 58

  • Later Life Confucius quit his government job at the age of 51
  • He was disappointed that the leaders were not following his teachings
  • He then traveled throughout China for many years teaching his philosophy
  • Some of his followers wrote down his ideas in a book that would later be called The Analects of Konfucjusz.

The Mind, Life and Insights of Confucius – Rising Tide

  • The Mind, Życie and Insights of Konfucjusz
  • While all living beings are mortal, only human kind has access to the self-awareness of its own mortality
  • With this knowledge of our own finiteness, we may become cynical and fearful pessimists wallowing in despair and nihilism or we may choose to embrace a higher set of goals and principles for the

What are the traditional dates for the life of Confucius

  • What are the traditional dates for the życie z Konfucjusz? A)551-479 B.C.E
  • Similarly, you may ask, what is the życie z Konfucjusz? Wczesny życie It is thought that Konfucjusz was born on September 28, 551 BC, in the district of Zou (??) near present-day Qufu, China.

The Life of Confucius (TV Series 1998– )

Imdb.com DA: 12 ROCZNIE: 28 Ranga MOZ: 56

ten Życie z Confucius (TV Series 1998– ) cast and crew credits, including actors, actresses, directors, writers and more.

The Panpsycast Philosophy Podcast: Episode 87

  • Further Analysis and Discussion Links
  • Introduction One day when Jack, Olly, and Andy were accompanying Konfucjusz, Konfucjusz said: “Why don’t each of you tell me what you have your mind set on.” Andy was the first to reply, he said he wanted to be as profitable and

Amazon.com: The Authentic Confucius: A Life of Thought and

Amazon.com DA: 14 ROCZNIE: 50 Ranga MOZ: 82

  • "The życie z Konfucjusz, China's 'Sage for Ten-Thousand Generations,' began like all others -- in a particular time and place
  • Although Annping Chin is clearly impressed with the timeless quality of Konfucjusz' teaching, she strives to show us Konfucjusz as he traveled through his życie.

Episode 87, Confucianism (Part I

  • Episode 87, Confucianism (Part I - The Życie z Konfucjusz) Welcome to 'Episode 87 (Part I of IV)’ where we’ll be discussing the życie of Kǒng Fūzǐ
  • One day when Jack, Olly, and Andy were accompanying Konfucjusz, Konfucjusz said: “Why don’t each of you tell me what you have your mind set on.”
  • Andy was the first to reply, he said he

“The evil life of Confucius”

People.reed.edu DA: 15 ROCZNIE: 38 Ranga MOZ: 73

  • Konfucjusz realized: if a new power is to gain ground, the slaveholding aristocracy would need to be overturned
  • Gnashing his teeth, he dedicated his życie to restoring the slaveholding system
  • Part of Konfucjusz wanted the restoration, but part of him also wanted official employment.

The Life and Teachings of Confucius: The Chinese Classics

This edition is a general account of the Chinese classics and contains a Życie z Konfucjusz, the ' Analects ' which describe his opinions, the translation of two standard works of the Confucian school, called 'The Great Learning,' and 'The Doctrine of …


Over the centuries, Confucian philosophy has made considerable contribution to the way of life in almost all East Asian nations. The perception of the surrounding world, politics and economy, law and justice, education, culture and art, psychology and mentality as well as human relationships was formed under the great impact of the Confucian tradition. The Confucian thoughts have been evolving in China and later in other emerging East Asian countries for more than several millenniums (Bell and Chaibong 79). Thus, it is no accident that almost every aspect of life of people living there is largely shaped by this philosophy. Most of these aspects are observed to be formed under Confucianism even today like those concerning etiquette, temperament and education. In fact, such spheres as international relations and foreign policy of East Asian countries, their political economy and sustainable development as well as the judicial and legal system along with the law as a whole are deeply influenced by Confucianism. It is crucial to analyze the result and consequences of impact of Confucian theory on these aspects that make most of East Asian countries develop and reach their ups and downs.

First and foremost, international relations in Eastern Asia as well as geopolitics are influenced by the traditions that evolved thousands of years ago since countries like China have never been much open to the rest of the world. According to the majority of the political theories, East Asian countries of the past have always pursued the objective of paying large attention to the interest of the state or “national interest” (Latham 13). It can be obviously explained by the place of China in the world order and its role in the international arena. China has always been a state that kept regional leadership until European countries and the USA have taken a chance to make contact with it. After the numerous attempts to establish diplomatic and merely commercial relations, large colonial empires began to use some other means of intervention. Apparently, the only purpose of countries like the British Empire, France and the United States of America was to start a business, perform commercial operations and sign some kind of basic trade agreement between them and China. Nevertheless, they have been always rejected to do it due to Chinese perception of the state’s role in both regional and global relations with other participants in the international arena. Historically, over the centuries, most of the China’s neighbors where various Asian tribes that were constantly migrating around the territorial borders of this large country (Latham 14). Therefore, China needed to protect its borders on the appropriate level to insure the integrity of the state and safety of the emperor who is the most valuable and is the “son of the sky”, according to Confucian philosophy. The best way is to antagonize barbarian tribes against each other while maintaining good relations with each of them and to slander some of them so that their attention would be paid to their personal disputes rather than to potential conquest of Chinese territories.

In fact, Chinese government has chosen the above-mentioned strategy in the situation with European states and the USA. They basically ignored the diplomatic missions or merely perceived them as a tribute to respect to the Chinese emperor from other countries. The same situation was with the technological innovations and new technologies as the representatives of government received it like a gift or donation for the household of the emperor (Bell and Chaibong 28). In fact, Confucian tradition justifies such way of making international policy because it is grounded on peaceful relations with others, especially between the potentially opposing states, on the prevention of war and on peaceful existence within the borders of the state. As a result, nowadays the lasting legacy of these processes is observed through the way Chinese government makes the foreign policy of the country. Apparently, it is hard to obtain an approval from China to make some steps in international relations concerning foreign trade or communications if the state shares border with the country or is somehow connected to it. Furthermore, China is always neutral in any conflict not concerning the country’s territorial security, and this is also the manifestation of the lasting impact of the Confucian theory on politics.

The other factor concerning international relations that was largely influenced by Confucian philosophy is the concept of force and its role both in the international cooperation and emerging conflicts between states. First of all, the force, according to the Confucian thought, is only minor if not unnecessary aspect for performing any policy. Thus, people of China think that the emperor and government is focused on the armed forces as a factor that can and should be changed into moral persuasion and constrained every time when hostility emerges between states. It is stated that it is much more important to influence the thoughts of the enemy and to provide a place for some maneuver in order to avoid an armed confrontation and save lives of soldiers. Therefore, the best commander and ruler is that who won the battle before it even started without utilization of weapons but through peaceful measures and moral persuasion to influence enemy, for instance, through degrading moral spirit of the opposing army.

The second important feature that manifests the lasting legacy of Confucianism is political economy, development and prosperity growth. For about two thousand years until the revolution, the Chinese economy was in some cases guided by the Confucian ideas, and it was reliable enough because it worked. The consequences of such connection between economic strategy and philosophical paradigm were both effective and destructive. First and foremost, the patriarchal state of society was perceived as a standard feature for those who followed the Confucian ideas as well as the almighty emperor who could do whatever he wanted and extort tremendous tributes and regularly paid taxes from not only reach but also extremely poor people (Yao 31). Furthermore, freedom was not even an issue of the conversation since people could not move and work without permission. Today, it is obvious that such policy will never foster economic growth and prosperity in the country.

The other consequence of such connection is absolute neglect of the profits and basically the process of earning money. The reason for it is that according to Confucianism, money is only needed by a person to fulfill its material satisfaction and desires which is not the basis of peaceful existence of a person in harmony. Therefore, material issues were to be replaced in the minds of admirers and followers of the Confucian doctrine. Hereby, it is no accident that tradesmen were not admired and respected for what they did. As a result, salesmen and merchants were often neglected and placed at the bottom in the hierarchy of the traditional Chinese society of that time. It is logical because they were treated like the ones whose only and true concern and intention was to earn more and to raise their own income. Apparently, even the aforementioned trade missions form European countries and the USA were received and met not in a proper way as it was established in the developed countries of that time (Bell and Chaibong 83). Hereby, there occurs the question if Chinese governmental institutions should be observed as competent, bearing in mind that they had no idea about China’s actual position in the world economic and politic order and any innovation or new technologies fostering economic growth throughout the world. The country’s place concerning the equilibrium of forces was ridiculously overestimated. In fact, the perception of China inside and outside the border had merely nothing in common, which was the destructive consequence of perceiving the state as a center of universe.

Talking about other economic features influenced by the Confucian ideas, it is necessary to mention the role of agriculture since it is one of the main parts of China’s economy today. Referring to the Confucian thoughts, the core feature of the successful economy and sustainable growth lies in the focus on agricultural production. The reason is that it can bring a good result expressed in the prosperity of the nation, rise in people’s well-being and standards of living as well as improve their livelihoods. However, if agriculture plays such an important role, almost nothing is left for the internal and external trade and commerce which nowadays are much more crucial for the maintenance of economic stability. Thus, Confucianism had a destructive effect since trade, especially foreign one, has been not of the greatest importance for the millenniums. Apparently, when representatives of colonial empires reached sea borders of China in seaports like Shanghai or Guangzhou and threatened them with force, Chinese government understood that foreign trade might help them build close relations with other countries in the future. The reason is that no ties or relations could be stronger that commercial ones since the military, political or regional cooperation was impossible since China rejected to receive diplomatic missions or grant land for embassies of some states.

There are much more bad features of the lasting legacy of Confucianism, so few more arguments should be stated. In fact, most of the effects of this philosophy on the economy of the East Asian countries were rather destructive. Apparently, too much attention was paid to the nature, and, therefore, the knowledge about nature was far more crucial than knowledge of political theory of basics of economic development. Nature was the central aspect of world perception by the Chinese. Hereby, the knowledge necessary for the sustainable growth of income and economy as a whole was commonly neglected with the help of Confucian ideas and available only for the particular groups of exceptionally educated officials. It is not surprising that economic activities were not prompted enough, taking into account the fact that one of the core values of Confucianism was living life like a person lives in poorness and has no problems with that since the main purpose is to following their “way”(Yao 34).

Confucianism has also brought a few positive features to the development of the economy. For example, it is crucial to pay attention to education while building strong and stable economy since it is impossible not only to support and maintain this growth but also to invent new technologies without professionals. Thus, educational standards along with cultural ones were the core values regarding the Confucian philosophy as it was the issue of the greatest importance. These ideas made people go to school and study doing their best to achieve higher level in society. Hence, it is no accident that pre-revolutionary China had well-educated and intelligent population. The other good effect of Confucianism is that it actually promotes economic prosperity by means of spiritual issues. For instance, thousands of years ago, China’s economy became one of the biggest on the planet due to such a powerful factor that united people to work efficiently to raise not only their personal wealth but also that of the whole country. If to take into consideration all these good features of the Confucian theory, it is clearly observed that the lasting legacy of it helped to build a strong economy today since China is an extremely rich and productive country.

Finally, Confucianism has partially shaped the legal system and the Chinese law as a whole. These effects and consequences can be easily depicted in the several examples. To start with, one of the universal ideas of this philosophy is the statement that every human is fundamentally good. According to Confucius, the society is built on some traditional norms which should be respected since it will lead to the sustainable societal order much faster and nobody would behave disrespectfully toward others because of not knowing their moral principles. Thus, referring to these ideas, all people should accept common traditions and customs which is the basis for the common and united legal system because the emergence of such norms and principles underlies the emergence of law as a whole. It is also necessary to remind that ideas of Confucianism have no intention to eliminate any of formal laws. Moreover, Confucian theory provides that it is important to recognize and pay attention to various interests of society. Therefore, the leader must understand and consider the diversity of thoughts in society to maintain social order in the country. A good ruler should not make people be afraid of him and behave in a proper way but also to be admired among them to become the ideal leader for them. The knowledge of problems in the society is also necessary for the resolution and settlement of disputes occurring between different social groups. Thus, even with rejection of the general usage of formal laws, Confucian theory even today teaches the society to obey the leader and respect him not because of fear but because of their deepest admirations of his values and accomplishments.

To conclude, it is obviously observed on the example of China how Confucian philosophy have influenced the basic aspects of life in East Asian countries. Being the core values of this theory, education, culture and nature foster other three very important factors, namely international relations and foreign policy, political economy and economic growth and legal and judicial systems. The prominent feature of all effects caused by Confucian doctrine is that they are both effective and destructive. For instance, there are much more effects of Confucianism that appeared to be rather subversive to the economy of a country. Simultaneously, economic growth was promoted by other features emerging from Confucianism, for instance, a great attention to education and cultural development of people. Furthermore, there were a lot of effective aspects of international policy of China concerning barbarian tribes threatening the borders since the mechanism of coping with this problem was rather efficient, which was influenced by Confucianism.


Gao Kao - The National University Entrance Exam

The current university entrance system is far from perfect but for thousands of diligent students, it offers a ladder from provincial village schools to the nation's best universities. Residents of metropolises like Beijing and Shanghai may benefit from built-in bias designed to maintain the prestige of these cities, but urban universities nevertheless admit legions of rural success stories, often the children of illiterate parents, who have benefited from the meritocratic reach of the PRC's university entrance exams.

In a society where 'guanxi' and naked wealth can buy all sorts of dispensations, the University Entrance Examinations can daunt even the most well connected and well-heeled parents. The upsurge in the number of rich parents choosing to educate their parents abroad is in no small part due to the realisation that Xiao Huangdi ('little emperor'- or spoilt child) of limited academic ability will not make it to prestigious universities in the Motherland. This is a testament to the rigour of the new system.

Since the Imperial examinations were abolished in 1905, the emphasis in China has swung sharply away from the Confucian classics, and from literature and philosophy in general. After 1949, education was slanted heavily towards science as China strove to catch up with the rest of the world. The Cultural Revolution, with its condemnation of the “Four Olds”, saw efforts to stamp out Confucian thought completely. Now, it is generally acknowledged that the educational pendulum swung too far away from literature, and efforts are being made to allow students a choice of exam curriculum, enabling specialisation in literature and the arts once more.


Teachers and students making big character posters at Qinghua University Beijing during the Cultural Revolution in China 1976.

Today's university entrance system is an imperfect heir to its imperfect father, the Imperial civil service examinations. But it does represent a continuing meritocratic trend in Chinese society with a history unparalleled elsewhere. The university system has improved greatly on its forebear, most notably through extending the opportunity of advancement by examination to female candidates. Clearly, the National University Entrance Examinations still emphasise rote-learning far too much, but this is increasingly recognised, as is the level of stress that it places on students. Both areas may be improved in the future.

But in providing a system that allows the children of illiterate peasants to study in the nation's greatest universities and to then progress into civil service positions, China is continuing the experiment that Maugham's philosopher described. China's meritocratic examination system should be a source of pride to its people, and an inspiration to the rest of the world.

© Copyright Society for Anglo-Chinese Understanding (SACU) 2002, reprinted from SACU's China in Focus magazine Issue 12, 2002


Obejrzyj wideo: Eastern Philosophy Vs Western Philosophy (Październik 2022).

Video, Sitemap-Video, Sitemap-Videos