Nowy

Kiedy homoseksualizm stał się nie do przyjęcia w Europie?

Kiedy homoseksualizm stał się nie do przyjęcia w Europie?


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

W starożytnej Grecji homoseksualizm męski był powszechny i ​​nie budził takiej pogardy jak jeszcze 100 lat temu. Tak więc 2000 lat temu było to akceptowalne, a 100 lat temu było to nie do przyjęcia. Kiedy to się zmieniło? Dlaczego to się zmieniło?


Należy zauważyć, że współczesna zachodnia koncepcja homoseksualizmu jako istotnej własności osoby nie istniała w starożytności: mężczyźni i kobiety mogli dokonywać pewnych czynności, ale od każdego oczekiwano, że poślubi płeć przeciwną i będzie się rozmnażać. Żadne „głębsze” teorie na temat tych skłonności nie były rozważane, przynajmniej nie przez większość. Jeden „był” nie homoseksualistą, tak jak „nie jest” teraz podróżnikiem: niektórzy po prostu lubią podróżować bardziej niż inni. Prawdopodobnie nadal tak jest w większości niezachodniego świata. Nowoczesna koncepcja zachodnia pojawiła się prawdopodobnie dopiero w XIX i XX wieku. Foucaulta Historia seksualności może być ciekawą lekturą.

Grecja

W Atenach forma flirtu, która czasami prowadziła do seksu (częstość i zakres tego zjawiska nie są do końca znane) między brodatym mężczyzną a chłopcem bez brody, była dość powszechna w epoce klasycznej, przynajmniej wśród elity (niewiele wiadomo na temat inni). Mężczyzna miał nauczyć chłopca i wprowadzić go we właściwe kręgi. Rodzice chłopca często do tego zachęcali. W tym flircie były pewne rytuały, takie jak wręczanie prezentów chłopcu. Kogut był, jak na ironię, tradycyjnym prezentem. Dobrym wprowadzeniem byłoby Dover's Homoseksualizm grecki. Zawiera również wiele zdjęć waz, które świadczą o tej praktyce:

Źródło: Wikipedia na Pederastia w starożytnej Grecji: "Scena przechodnia: erastes (kochanek) dotykający podbródka i genitaliów eromenos (ukochany). Strona A attyki czarnofigurowej amfory szyi, ok. 540 pne."

Jednak seks między dwoma dorosłymi mężczyznami był mile widziany, zwłaszcza taki, w którym jeden mężczyzna odgrywał rolę kobiety. Obawiano się, że człowiek, który pozwolił innemu mężczyźnie na zaspokojenie jego pragnień na sobie, naraził na szwank swoją męskość i nie był już niezależnym obywatelem zdolnym do pełnienia funkcji publicznej, o czym świadczy przemówienie Ajschinesa Przeciw Timarchusowi. W grę wchodził jakiś rodzaj zepsucia moralnego i prawdopodobnie nieprzydatność człowieka uważanego za podatnego na szantaż z powodu społecznego tabu. W innych ówczesnych państwach greckich praktyka różniła się od pewnych form, które były społecznie akceptowane do ogólnego potępienia. Różne formy miłości i seksu oczywiście przebiegały niezależnie od tych tabu. Zauważ, że to, co wiemy, dotyczy głównie wyższych warstw społeczeństwa. Dotyczy to każdego wieku przed erą nowożytną.

Rzym

W Republice Rzymskiej i Cesarstwie istniały różne formy miłości i seksu, aw pewnych artystycznych i wpływowych kręgach często zdarzało się, że mężczyzna brał chłopców za kochanków; ale nigdy nie było to tak powszechne jak w klasycznych Atenach, a różne prawa i zmiany kulturowe sprawiły, że ludzie z biegiem czasu stali się coraz mniej tolerancyjni.

chrześcijaństwo

Chrześcijaństwo prawdopodobnie miało duży wpływ na zmniejszenie tej tolerancji, chociaż możni i mający dobre koneksje mogli i uchodzili na sucho czasami otwartym homoseksualnym kochankom; ale oczywiście poślubili kobietę. W jakiś sposób te romanse często toczyły się między potężnym starszym mężczyzną a młodszym chłopcem; czy inne związki nigdy nie były pokazywane publicznie, czy też była to naturalna preferencja większości starszych mężczyzn, nie wiem.

Można sobie wyobrazić, że wraz z nadejściem protestantyzmu i jego skupieniem na sumieniu oraz nieuniknioną katolicką kontrreformacją wzrosła nietolerancja i surowość kar. Ale znowu miłość i seks zawsze miały miejsce na osobności. To po prostu tolerancja społeczna, która była na najniższym poziomie w historii.

Dopiero po Oświeceniu widać pewne oznaki współczesnej koncepcji homoseksualizmu, choć nie wiem dokładnie kiedy. Pewna tolerancja, która przyszła wraz z liberalizmem i oświeceniem, miała wpływ na wszelkiego rodzaju tabu.


O ile wiem, ważną zmianą było tutaj chrześcijaństwo, które rozprzestrzeniło się w Europie. Powszechnym uzasadnieniem potępienia homoseksualizmu jest biblijna historia Sodomy i Gomory. Dominująca chrześcijańska interpretacja tej historii postrzega homoseksualizm jako grzech, który spowodował zniszczenie tych miast.


Homoseksualizm w średniowiecznej Europie

W średniowiecznej Europie postawy wobec homoseksualizmu różniły się w zależności od epoki i regionu. Ogólnie rzecz biorąc, przynajmniej do XII wieku homoseksualizm był uważany za sodomię i był karany śmiercią. Mimo prześladowań istnieją zapisy o związkach homoseksualnych w okresie średniowiecza. Prześladowania te osiągnęły apogeum podczas średniowiecznej inkwizycji, kiedy sekty katarów i waldensów zostały oskarżone o nierząd i sodomię, a także oskarżenia o satanizm. W 1307 roku oskarżenia o sodomię i homoseksualizm były głównymi zarzutami podniesionymi podczas procesu templariuszy. [1] Te zarzuty były jednak bardzo upolitycznione bez żadnych prawdziwych dowodów. [2]


Włochy

Dzięki kodeksowi karnemu ministra sprawiedliwości Giuseppe Zanardellego &mdash tak zwany Kodeks Zanardellego &mdash został zdekryminalizowany w 1889 roku. Od tego czasu homoseksualizm jest uważany za &bdquosin przeciwko religii i prywatności&rdquo, o ile nie wiązał się z przemocą lub publicznymi skandalami. Ale sam homoseksualizm nie jest ścigany.

Ale to, co na pierwszy rzut oka może wydawać się kodeksem liberalnym, było w rzeczywistości strategią trzymania homoseksualizmu z dala od życia publicznego. Chociaż nie było karnych represji wobec homoseksualizmu, pary jednopłciowe nie były prześladowane, o ile utrzymywały swoje życie prywatne za zamkniętymi drzwiami.

Kodeks Rocco z 1930 roku wzmocnił to podejście. Tekst prawny brzmiał: „Nie zostanie to ukarane, ponieważ nikczemny występek homoseksualizmu we Włoszech nie jest tak rozpowszechniony, że wymaga interwencji prawnej”.

To podejście polegające na przymykaniu oczu jest nadal powszechne. W kilku krajach afrykańskich, takich jak Uganda, szefowie państw zaprzeczają, że w ich kraju są homoseksualiści, mimo że nadal ich prześladują.


Jak homoseksualizm został znormalizowany?

Wiele z życia społecznego Ameryki zmieniło się w ciągu ostatnich czterdziestu lat. Być może najbardziej dramatyczne jest to, że Stany Zjednoczone przekształciły się z kraju głęboko kontestującego stosunki rasowe w kraj z mieszaną rasą, afroamerykańskim prezydentem. W następstwie Sądu Najwyższego z 1973 r. Roe przeciwko Wade W wyniku tej decyzji Wojny Kultur przerodziły się w zaciekłą konfrontację o wartości i, gapiąc, trwają w niekończącej się wojnie przeciwko prawu kobiety do wyboru aborcji.

Równie zaskakujące jest to, że moralistyczna, chrześcijańska prawica poniosła niemal całkowitą klęskę na drugim froncie wojen kulturowych, homoseksualizm. Homoseksualizm został znormalizowany, a małżeństwa homoseksualne są legalne w 15 stanach, zaakceptowane przez wojsko macho i uznane przez Sąd Najwyższy za prawo do prywatności. Podobnie jak w przypadku względnej akceptacji „czarnych” jako części amerykańskiej mozaiki, „gejowie” są nieustannie, bezwstydnie akceptowani jako dzieci, przyjaciele, sąsiedzi i współpracownicy.

Aby docenić, jak to się stało, trzeba przypomnieć bitwę o definicję homoseksualizmu, która toczyła się przez ostatnie cztery stulecia. Ten nowy naród został założony na surowych zasadach moralnych, więc dla sprawiedliwych purytan staromodna sodomia była przewinieniem. W miarę jak Stany Zjednoczone ulegały coraz większej sekularyzacji, przeobrażeniom w gospodarce rynkowej opartej na sektorze towarów, medycyna, jako forma „neutralnej” nauki, zaczęła pośredniczyć w konflikcie o wartości moralne.

Psychiatria, poprzez swoje stowarzyszenie zawodowe APA, wyznacza standardy normalności. Podręcznik diagnostyczno-statystyczny zaburzeń psychicznych ( DSM ) jest oficjalnym podręcznikiem dewiacji psychologicznej, a tym samym normalności. Jego wpływ był u szczytu podczas dziesięcioleci wojny koreańskiej. Patriotyzm zimnej wojny wymagał ścisłego przestrzegania patriarchalnej męskości, etosu, który odrzucał – ale był terroryzowany przez! – jego dzikie pragnienia seksualne. Zawód medyczny, zwłaszcza psychiatra, znajdował się na ziemi niczyjej, oddzielając religię od egzekwowania prawa.

Burzliwe lata 60. wpłynęły na prawie wszystkie aspekty amerykańskiego życia. Najbardziej dobitnie wyrażało się to w siłach społecznych ruchu praw obywatelskich, aktywizmie antywojennym, kontrkulturze i powstającym ruchu kobiecym. Zjednoczyli się w raczkującym ruchu na rzecz praw gejów. Jednym z osobliwych przejawów buntu tej epoki były niesławne zamieszki w Stonewall z 1969 r. w nowojorskiej Greenwich Village. Ujawniło rosnącą wojowniczość długo ukrywanej, często zamkniętej mniejszości, „homoseksualistów”, czy to lesbijek, czy pedałów. Ich odmowa przyjęcia statusu drugiej klasy eksplodowała świadomość publiczną. Jedną z konsekwencji zamieszek było to, że coraz większa liczba instytucji społecznych była przedmiotem publicznej kontroli w zakresie traktowania gejów. Jednym z celów była psychiatria.

W ślad za Stonewall, aktywiści gejowski kierowani przez Franka Kamery'ego zintensyfikowali swoją kampanię przeciwko wątpliwym założeniom medycznym – i politycznym konsekwencjom —, które leżą u podstaw analizy homoseksualizmu przez psychiatrię. Te założenia, co do zasady, zostały zastosowane do innych zaburzeń psychicznych identyfikowanych seksualnie, takich jak fetyszyzm i transseksualizm. Kampania aktywistów gejowskich przybierała wiele form, ale — w duchu aktywizmu lat 60. – jest najbardziej pamiętana przez jej bezpośrednie interwencje przeciwko tej (rzekomo) neutralnej, naukowej profesji, psychiatrii.

Zainspirowani wyzwaniem ruchu praw obywatelskich wobec rasizmu, konfrontacją ruchu antywojennego z kompleksem wojskowo-przemysłowym i walką ruchu kobiecego z patriarchatem, aktywistki gejowskie skupiły się nie tylko na zakłócaniu publicznych wystąpień wielu czołowych rzeczników psychiatrii, ale przede wszystkim co ważne, przedefiniowanie DSM APA . Chociaż ówczesny DSM-II nie używał terminu „perwersja”, odnosił się do homoseksualizmu i innych dewiacji seksualnych jako zaburzeń psychicznych, „patologicznych odchyleń [s] normalnego rozwoju seksualnego”.

Aktywiści gejowscy zrozumieli, że nauka – podobnie jak seksualność – jest kategorią społeczną, która zmienia się w czasie. W ciągu ostatniego półtora wieku, niegdyś szanowane „nauki” –, a także nielegalne praktyki seksualne potępiane jako perwersje — zostały zrewidowane, co doprowadziło do zmian w przekonaniach i wartościach społecznych. Frenologia była kiedyś uważana za naukę, a eugenika kiedyś obiecywała lepszy gatunek ludzki. Podobnie autorytety medyczne ostrzegały kiedyś, że masturbacja jest obłąkaniem, a seks oralny grzechem. Przekonania te były niegdyś bezsprzecznie akceptowane tylko po to, by z czasem i krytycznym zaangażowaniem wyrzucić je na śmietnik historii.

Idee mają znaczenie, zwłaszcza w elitarnym zawodzie psychiatry. Obejmuje wielu dobrze oczytanych, wykształconych mężczyzn i kobiet. Kurczycy mają prawdziwą moc, przepisują narkotyki i zeznają w sądzie. Określają, czy ktoś jest zdrowy na umyśle czy szalony, zdrowy czy chory, normalny czy zboczony. Tak więc formalna, publiczna debata między uczonymi psychiatrami dała bezprecedensową okazję do podjęcia krytycznej kwestii – czym był homoseksualizm? Mogłoby to być również wyjątkowym miejscem napinania mięśni przez profesjonalnych intelektualistów.

Jedna z przełomowych debat intelektualnych XX wieku odbyła się w Honolulu (HI) 13 maja 1973 roku. Imprezę po mistrzowsku zorganizował Robert Spitzer. Na początku lat 70. pracował na wydziale Instytutu Psychiatrii Stanu Nowy Jork i był członkiem Komitetu Nomenklatury APA. Przejął inicjatywę w próbach rozwiązania rosnącego wyzwania dla psychiatrycznej analizy homoseksualizmu. Dokonał tego poprzez serię tego, co historyk Ronald Bayer nazywa „kompromisami”, taktycznymi zmianami w diagnozie homoseksualizmu. Jego kompromisy w nomenklaturze ujawniają zmieniający się teren intelektualnego zaangażowania: „zaburzenia orientacji seksualnej” (1973), „homoseksualizm dystoniczny ego” (1980) i wreszcie „zaburzenia seksualne niesklasyfikowane inaczej” (1986). „W rzeczywistości”, podkreśla Bayer, „to konceptualna walka Spitzera z kwestią homoseksualizmu ukształtowała rozważania komitetu [Nomenklatury]”.

Doniosłe sympozjum na Hawajach zgromadziło od 500 do 1000 psychiatrów. Doprowadził do rygorystycznej wymiany poglądów uznanych autorytetów na temat znaczenia homoseksualizmu i jego miejsca w analizie psychiatrycznej, medycznej i prawnej — diagnozie. Dwóch konserwatystów, Irving Bieber (New York Medical College) i Charles Socarides (Albert Einstein College of Medicine), broniło ortodoksyjnych poglądów. Zostali zakwestionowani przez trzech psychiatrów z Uniwersytetu Południowej Kalifornii, Richarda Greena, Judda Marmora i Roberta Stollera. Spitzer ułożył talię, zapraszając Ronalda Golda z Gay Activist Alliance (GAA).

Ci, którzy opowiadają się za perspektywą ortodoksyjną, zrobili to częściowo w ramach słynnego listu Freuda z 1935 roku do amerykańskiej matki zaniepokojonej homoseksualizmem syna:

… Czy mogę cię zapytać, dlaczego tego unikasz? Homoseksualizm z pewnością nie jest korzyścią, ale nie ma się czego wstydzić, żadnej wady, żadnej degradacji, nie można go sklasyfikować jako chorobę, którą uważamy za odmianę funkcji seksualnych wywołaną przez pewne zatrzymanie rozwoju seksualnego. (…) Prześladowanie homoseksualizmu jako przestępstwa, a także okrucieństwa, jest wielką niesprawiedliwością. [Freud, 1935, s. 606-07]

Zarówno Bieber, jak i Socarides robili wszystko, aby oddzielić się od tych, którzy prześladowali homoseksualistów, w ten sposób bezpośrednio odrzucając zarzuty, że są homofobami lub sprzeciwiają się prawom obywatelskim gejów.

Dla nich i innych, którzy sprzeciwiali się odtajnieniu homoseksualizmu jako zaburzenia, wszystko zależało od zrozumienia go, słowami Freuda, jako „funkcji seksualnej wywołanej pewnym zatrzymaniem rozwoju seksualnego”. W przypadku Biebera i Socaridesa zatrzymanie rozwoju jest zakorzenione w nieprzystosowaniu młodego mężczyzny (nic nie mówią o kobietach) do dysfunkcyjnej rodziny heteroseksualnej. Ich analizy są dość specyficzne:

Bieber: … [T]e dyslokacje w organizacji heteroseksualnej biologicznie normalnych dzieci występują jako konsekwencja patologicznego tworzenia rodziny. … [H]omoseksualność nie jest adaptacją z wyboru, jest powodowana przez lęki, które hamują satysfakcjonujące heteroseksualne funkcjonowanie. … Proponuję scharakteryzować homoseksualizm jako rodzaj seksualnej nieadekwatności, ponieważ większość homoseksualistów (zwłaszcza tych, którzy są wyłącznie homoseksualistami) nie może funkcjonować heteroseksualnie.

Socarides: … [H]omoseksualność reprezentuje zaburzenie rozwoju seksualnego i nie mieści się w zakresie normalnego rozwoju seksualnego. … [A] patologiczna relacja rodzic-dziecko [jest] w tle wszystkich badań homoseksualnych … . Częstość kombinacji rodzicielskiej składającej się z blisko związanej, zbyt intymnej matki i wrogiego, oderwanego ojca statystycznie różnicowała homoseksualistów od grupy heteroseksualnej….

Bieber i Socarides trzymali się mocno ortodoksyjnego paradygmatu psychoanalitycznego.

Inni, którzy tego dnia dołączyli do Biebera i Socaridesa na podium, rzucili wyzwanie wielu ich – i podstawowym założeniom psychoanalizy —:

Zielony: Używanie odchyleń statystycznych per se jako podstawy diagnostycznej wywołuje problemy. Geniusze są zboczeni. Podobnie jak leworęczni, wegetarianie, pacyfiści, żyjący w celibacie i ezoterycznie religijni. […] Proponowana przeze mnie klasyfikacja obejmowałaby osoby heteroseksualne lub homoseksualne, którym trudno jest utrzymać pożądane relacje z obiektem, kompulsywnie wykorzystuje seksualność w celu ochrony przed lękiem lub depresją lub których seksualność zazwyczaj prowadzi do depresji lub lęku.

Marmor: Wszystko idiosynkrazje osobowości są wynikiem różnic rozwojowych w tle i wszystko mają specyficzne historyczne poprzedniki. … [Nie] mamy prawa nazywać zachowania, które jest odbiegające od obecnie preferowanego przez większość, jako dowodu psychopatologii per se. … Tak więc z obiektywnego biologicznego punktu widzenia nie ma nic „nienaturalnego” w wyborze obiektu homoseksualnego.

Stoller: … [H]omoseksualność jest nie diagnoza. … Jest zachowanie homoseksualne, jest zróżnicowane. Nie ma czegoś takiego rzecz jako homoseksualizm. … Widzę więc, że perwersje (ale nie wszystkie dewiacje seksualne i nie wszystkie zachowania homoseksualne) są modyfikacjami, które należy wymyślić, aby zachować część swojej heteroseksualności.

Wreszcie Gold był niezachwiany w swojej krytyce ówczesnej klasyfikacji homoseksualizmu APA:

Doszedłem do niewątpliwego wniosku: chorobliwa teoria homoseksualizmu to stek kłamstw wymyślonych z mitów patriarchalnego społeczeństwa w celach politycznych. Psychiatria – poświęcona uzdrowieniu chorych – jest kamieniem węgielnym systemu ucisku, który sprawia, że ​​geje chorują. … Zabierz od nas potępiającą etykietę choroby. Wyjmij nas ze swojej nomenklatury.

Jak wspominał Spitzer, sympozjum zaowocowało dwiema ważnymi decyzjami APA. Po pierwsze, Rada zatwierdziła usunięcie terminu homoseksualizm z kategorii zaburzeń psychicznych, po drugie, uchwaliła rezolucję wzywającą do równych praw obywatelskich dla homoseksualistów. „[Homoseksualiści] cierpieli”, przyznał Spitzer, „nie mogli osiągnąć praw obywatelskich w Ameryce, dopóki psychiatria postrzegała ich jako zaburzenie”.

Decyzja APA o usunięciu homoseksualizmu z listy zaburzeń psychicznych przyczyniła się do przedefiniowania perwersji seksualnej. Decyzja ta doprowadziła do podobnych rezolucji ze strony innych organizacji, w tym grup religijnych, takich jak Towarzystwo Przyjaciół, Kościół Luterański i Narodowa Rada Kościołów, a także American Bar Association, AMA i American Psychological Association. Miasta w całym kraju uchwaliły przepisy wyraźnie zakazujące dyskryminacji ze względu na orientację seksualną. Co być może najważniejsze, decyzja ta doprowadziła do usunięcia prawa sodomii w kilkunastu stanach.

Kiedy rozpoczęła się bitwa, Spitzer i większość innych psychiatrów rozumieli homoseksualizm jako „wszechobecne zaburzenie osobowości”. Do czasu DSM-III-R został przyjęty w 1987 roku (w trakcie kryzysu AIDS), homoseksualizm stracił swoje negatywne konotacje i — tylko jeśli towarzyszy mu poważny stres — został formalnie przeklasyfikowany jako "zaburzenie seksualne niesklasyfikowane inaczej". A to, co wiązało się z homoseksualizmem, dotyczyło w równym stopniu innych, wcześniej zidentyfikowanych perwersji.

Decyzja APA podważyła ówczesne, wszechstronne pojęcie prawne „nieprzyzwoitości moralnej”. Dawno, dawno temu można było zostać aresztowanym za uprawianie praktyk seksualnych i innych, które były sprzeczne ze „standardami społeczności”. W DSM-III APA wprowadziła nowe pojęcie niedopuszczalnych dotychczas praktyk seksualnych, „parafelii”. Jak przyznał Spitzer, powodem, dla którego Komitet ds. Nomenklatury przyjął termin „parafelia” dla DSM-III, było to, że „nikt nie wiedział, co to znaczy”.

Sto lat temu amerykańskie kobiety nosiły sukienki do kostek z gorsetami, zakazano masturbacji, współżycie było dla prokreacji, a nie dla przyjemności, aborcja była przestępstwem, środki antykoncepcyjne zakazane, seks międzyrasowy był wykroczeniem, seks przedmałżeński zabroniony, pornografia obsceniczna, a homoseksualizm grzech. Dziś ten świat się skończył.

Cztery krótkie dekady temu hawajska debata APA z 1973 r. na temat homoseksualizmu zakwestionowała – zarówno intelektualnie, jak i politycznie – akceptowane wartości moralne. Czy odrębna mniejszość, osoby o skłonnościach homoerotycznych, nadal byłaby prześladowana, podczas gdy inna mniejszość – Afroamerykanie – byłaby akceptowana jako część amerykańskiego społeczeństwa?

Kostka została rzucona, nowy polityczny słownik nabierał głosu. Homoseksualizm był przekształcany, redefiniowany jako mniejszość nie mniej ludzka – lub groźna – niż Afroamerykanie, Latynosi, Azjaci czy niepełnosprawni. Niegdyś rasiści, naród purytański był przekształcany. XX wiek był definiowany seksualnie i nie tylko. A wraz z nim XXI wiek.


Dlaczego słowo „homoseksualista” jest obraźliwe

Jeśli jesteś członkiem napiętnowanej grupy, takiej jak osoba kolorowa lub homoseksualista, nawet najmniejsza rozmowa może być obarczona niewielkim dyskomfortem, lekceważeniem i agresją.

Takie przypadkowe wykroczenia nie muszą być zamierzone. Rzeczywiście, często nie są.

Rozważmy na przykład słowo „homoseksualista”, które Jeremy Peters pisze „prawdopodobnie nie brzmi obraźliwie” dla większości ludzi. Jestem heteroseksualnym mężczyzną, który uważa, że ​​jestem politycznie powiązany z walkami gejów i kobiet i często używam tego terminu (w tym ostatniej nocy). Byłem wtedy zaskoczony, gdy dowiedziałem się, że Gay and Lesbian Alliance Against Defamation (GLAAD) wymienił to jako obraźliwe określenie w 2006 roku.

Pomyślałem, że to dziwne, że jestem tak nieświadomy, więc zacząłem szukać informacji. Wyszedłem z kilkoma wyjaśnieniami na temat obraźliwości tego terminu.

Po pierwsze, ludzie często wskazują na fragmenty samego słowa, aby wyjaśnić jego obraźliwość. Wskazują, że skoro zawiera słowo „seksualne”, słowo to skupia się na aktach seksualnych, a nie na podstawowym człowieczeństwie homoseksualnych mężczyzn i kobiet, lub że słowo to jest związane z rozpoznawalnym oszczerstwem „homo”.

Po drugie, niektórzy przyjrzeli się historii tego słowa i zwrócili uwagę, że „homoseksualista” ma historię bycia używanym do patologizowania gejów i lesbijek. Na przykład Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne uważało homoseksualizm za zaburzenie psychiczne do 1973 roku.

Te wyjaśnienia są przekonujące, ale nie jestem pewien, czy opowiadają całą historię. Na przykład, jeśli włączenie „seksualnego” jest problemem z „homoseksualnym”, dlaczego nie czuję się równie nieswojo z „heteroseksualnym”?

Ponadto, jeśli podobieństwo do oszczerstwa jest takim problemem, to dlaczego preferowanym terminem jest „wesoły”? W końcu słowo „wesoły” jest często używane w okrutny sposób, na przykład wtedy, gdy oznacza kiepski lub głupi. Wreszcie, jako językoznawca, wiem, że historyczne użycie, choć zwykle bardzo interesujące, często ma bardzo małe znaczenie dla tego, jak słowa są używane i rozumiane współcześnie.

To skłoniło mnie do przyjrzenia się używaniu słowa „homoseksualista” przez polityków, w szczególności członków Kongresu USA, dzięki danym udostępnionym na CapitolWords.org przez Sunlight Foundation. Okazał się pouczający.

Szczególnie interesowało mnie, w jaki sposób demokraci z Kongresu i republikanie używają różnych etykietek dla gejów i kobiet, którzy w przeszłości zajmowali różne stanowiska w kwestiach, które są przedmiotem głębokiej troski wielu gejów i kobiet, takich jak dyskryminacja w zatrudnieniu. Zebrane przeze mnie dane pokazują interesujące tendencje w używaniu przez partie polityczne słów „wesoły”, „homoseksualista” i „lesbijka”.

Dla Demokratów „wesoły” i „lesbijka” są bardziej preferowane niż „homoseksualista”. Republikanie również wolą „gejów” od „homoseksualistów”, ale rzadko używają słowa „lesbijka”. Jednak republikanie preferują „gejów” są znacznie słabsze i używają słowa „homoseksualiści” częściej niż Demokraci. Ponadto Republikanie nie zawsze unikali słowa „homoseksualista”, co wyraźnie pokazuje poniższy wykres.

W tych danych rok 1996 jest szczytowym rokiem używania słowa „homoseksualista”. (Był to również pierwszy rok, w którym dostępne są dane zdigitalizowane, więc nie wiemy, czy użycie w 1995 r., a tym bardziej w 1955 r., było jeszcze wyższe).

Republikanie dość często używali tego terminu w 1996 r., gdy Kongres uchwalił ustawę o obronie małżeństwa (DOMA), która wykluczyła związki osób tej samej płci z definicji małżeństwa wprowadzonej przez rząd federalny, a Senat debatował nad ustawą o niedyskryminacji zatrudnienia z 1996 r., ale jej nie uchwalił ( ENDA), która zapewniłaby ochronę prawną gejom i lesbijkom w miejscu pracy.

W 1996 roku podział na Demokratów i Republikanów był nieco mroczny, zarówno pod względem użycia słów, jak i poparcia dla spraw ważnych dla gejów i lesbijek. W rzeczywistości większość zarówno Republikanów, jak i Demokratów głosowała za DOMA. Jednak to głównie republikanie w Senacie sprzeciwiali się ENDA, a temu sprzeciwowi towarzyszyło częste używanie słowa „homoseksualista”, jak np. gdy senator Orrin Hatch (R-Utah) zapytał retorycznie: „Czy Senat powinien działać niedbale nad obawami rodziców i wychowawców o to, by homoseksualiści uczyli swoje dzieci?”

Jeszcze silniejszy podział pojawił się kilka lat później, gdy Izba przegłosowała przedłużenie DOMA, ustawy o ochronie małżeństwa z 2004 r. (która wygasła w Senacie). Zdecydowana większość Republikanów poparła projekt ustawy, a zdecydowana większość Demokratów sprzeciwiła się jej, chociaż w tym roku użycie przez Republikanów słowa „homoseksualista” było znacznie bardziej ograniczone.

W historii używania w Kongresie słowo „homoseksualista” było w dużej mierze kojarzone z niektórymi z najbardziej wyraźnie antygejowskich polityków, takimi jak Steve King (R-Iowa) i Louie Gohmert (R-Texas). Co ciekawe, termin ten był również często używany przez byłego demokratycznego kongresmana Barneya Franka, który sam jest gejem, chociaż Frank jest również częstym użytkownikiem słowa „wesoły”.

W końcu pojęcie „homoseksualista” w ciągu ostatnich kilku lat w dużej mierze zniknęło z użycia w Kongresie, ale wydaje się, że republikańska dyskusja o gejach i kobietach tak właśnie wygląda.

Obrazę, jaką niektórzy geje i kobiety biorą na określenie „homoseksualista”, można częściowo wytłumaczyć jego skojarzeniem z antygejowskimi postawami słyszanymi zwłaszcza w latach 90. i 2000., nie tylko w Kongresie, ale także w radiu, w kościele i wokół stołu obiadowego. Subtelny, ale bliski związek między polityką antygejowską a terminem „homoseksualny” oznacza, że ​​kiedy słyszą „homoseksualny”, niektórzy geje i lesbijki słyszą sprzeciw wobec ich walki o równe traktowanie zgodnie z prawem i homofobiczne teorie spiskowe o niemoralnych i skorumpowanych „programach homoseksualnych” ”. Nic dziwnego, że są obrażeni.


Oś czasu gejowskiej historii świata

Starożytność: Kultury takie jak indyjska, chińska, egipska, grecka i rzymska akceptują homoseksualizm i crossdressing wśród mniejszości swoich obywateli od najdawniejszych czasów. Kastracja homoseksualnych niewolników i służących staje się zwyczajem na Bliskim Wschodzie, a żydowskie plemiona kryminalizują zachowania homoseksualne.

8000 p.n.e. Najwcześniejsze na świecie przedstawienia homoseksualizmu można znaleźć w starożytnych malowidłach naskalnych San z Zimbabwe w Afryce.

3100 Mahabharata of India opisuje, jak Arjuna został dobrze przyjęty w pałacu Maharajy Viraty, gdy spędził rok jako transwestyta.

2697. Opisano, że legendarny chiński cesarz, Huang Di, ma kochanków płci męskiej i nie jest osamotniony w historii starożytnych monarchów rządzących Chinami.

2460. Jednym z najwcześniejszych egipskich faraonów związanych z homoseksualizmem jest król Neferkare, o którym opisano, że miał romans ze swoim głównym dowódcą wojskowym, Sasenetem, podczas szóstej dynastii.

2450. Egipski grobowiec dwóch królewskich manikiurzystek, Niankhkhnum i Khnumhotep, przedstawia parę obejmującą się i całującą w nos z napisem „połączeni w życiu i połączeni w śmierci”.

2100. W starożytnej Asyrii ustanowiono zwyczaj kastrowania homoseksualnych niewolników i służących domowych.

2040. Rywalizacja Horusa i Seta, tekst o wczesnym Państwie Środka w Egipcie, opowiada o homoseksualnym związku między dwoma bogami.

1200. Żydowski prorok Mojżesz potępia crossdressing i homoseksualizm w Torze (Księdze Kapłańskiej), karząc ich śmiercią zarówno dla mężczyzn, jak i kobiet.

1075. Kodeks Assurów ze środkowej Asyrii zaleca kastrację żołnierzy przyłapanych na biernych zachowaniach homoseksualnych.

800 Shatapatha Brahmana, tekst z okresu wedyjskiego w Indiach, wspomina homoseksualną unię między braćmi-bogami, Mitrą i Waruną. eposy greckie z VIII wieku, takie jak Iliada oraz Odyseja przedstawiają homoseksualne związki między bogami a młodymi mężczyznami, takimi jak Zeus i Ganimedes, Posejdon i Pelops, Apollo i Hiacynt itp.

700. Zwyczaj kastrowania homoseksualnych niewolników i służących zostaje wprowadzony do Persji z podbitej Asyrii i Mediów.

600. Na wyspie Lesbos w Grecji Safona staje się wysoko ceniona jako poetka i pisze wiele wierszy mówiących o miłości i zauroczeniu między kobietami.

445. Platon i Ksenofont, dwaj wybitni uczniowie Sokratesa, opisują swojego nauczyciela jako „bezradnego” wśród pięknych, dorastających chłopców. Platon pisze dalej: „Miłość osób tej samej płci jest uważana za haniebną przez barbarzyńców i tych, którzy żyją pod rządami despotycznymi, tak jak filozofia jest przez nich uznawana za haniebną”.

400. Słynny indyjski tekst medyczny, Sushruta Samhita, opisuje choroby homoseksualne, transpłciowe i interpłciowe jako wrodzone i nieuleczalne. Historyk Herodot opisuje handlarzy niewolników z Bliskiego Wschodu sprzedających wykastrowanych chłopców w Sardes, aby zaspokoić żądzę bogatych Greków. Praktyka kastracji, pisze, jest uważana za „niedostojną, z kilkoma wyjątkami”.

338. Sacred Band of Thebes, homoseksualna armia składająca się z ponad trzystu żołnierzy, zostaje pokonana przez Filipa II Macedońskiego i jego syna Aleksandra Wielkiego.

334. W Troi Aleksander Wielki i Hefajstion wyznają swoją miłość, dekorując girlandami posągi Achillesa i Patroklosa.

330. Bagoas, ulubiona męska konkubina cesarza perskiego Dariusza III, zostaje ofiarowana Aleksandrowi Wielkiemu jako prezent po śmierci cesarza.

300. Indie Manusmriti (Manu Samhita) wymienia zachowania homoseksualne jako drobne wykroczenie w przypadku zwykłych, podwójnie urodzonych mężczyzn i nieletnich, niezamężnych dziewcząt, ale nie potępia tego w inny sposób.

200. W greckim kulcie Kybele odbywają się obrzędy inicjacyjne, podczas których mężczyźni dobrowolnie kastrują się, noszą kobiece ubrania i przyjmują żeńskie imiona i tożsamość.

100. Indie Narada-smriti umieszcza homoseksualistów na swojej liście mężczyzn, którzy są bezsilni wobec kobiet i oświadcza, że ​​są nieuleczalni i nie nadają się do małżeństwa z płcią przeciwną. Rzymski historyk Diodorus Siculus dokumentuje jedno z najwcześniejszych znanych odniesień do homoseksualizmu wśród celtyckich plemion Brytanii i północnej Galii.

Ciemne Wieki: Wraz z nadejściem chrześcijaństwa homoseksualizm i crossdressing są kryminalizowane w Cesarstwie Rzymskim, ale pozostają powszechnie akceptowane na całym świecie. Europa Zachodnia sprzeciwia się praktykom męskiej kastracji na Bliskim Wschodzie.

0 AD W pierwszym wieku kastracja jest zakazana w całym Imperium Rzymskim.

100. Grecki moralista Plutarch opisuje wielu męskich kochanków Heraklesa (Herkulesa), wśród których są Apollo, Aberus, kilku Argonautów, Nestor, Iolaos i inni, o których mówi się, że są nie do zliczenia.

300 Kama Sutra została spisana podczas prosperującego okresu Gupty w Indiach. Znany tekst bardzo szczegółowo opisuje praktyki homoseksualne i ludzi i odnosi się do nich jako do trzeciej natury lub płci (trytiya-prakryti).

303. Dwóch oficerów rzymskich, Sergiusz i Bachus, zostaje stracony w Syrii za głoszenie chrześcijaństwa. Są później uznawani za świętych i stają się wzorem dla ceremonii jednopłciowych związków lub „braterstwa małżeńskiego” wykonywanych w świecie chrześcijańskim od VIII do XVIII wieku.

313. Rzym uchwala edykt mediolański, który kończy wszelkie prześladowania religijne i zwraca Kościołowi skonfiskowane mienie.

324. Wraz z wniebowstąpieniem cesarza Konstantyna I Cesarstwo Rzymskie staje się faktycznie państwem chrześcijańskim.

389. Rzym uchwala swoje pierwsze prawo przeciwko homoseksualnym obywatelom pod przywództwem chrześcijańskim, odbierając im prawo do sporządzania testamentów lub korzystania z nich.

370. Cesarstwo Rzymskie kryminalizuje seks między mężczyznami pod groźbą śmierci przez spalenie.

Średniowiecze: With the growth of Christianity and the advent of Islam, the criminalization of homosexuality and crossdressing spreads across Eurasia and into Africa. Although driven underground, the practice itself remains widespread and in most cases silently tolerated within the shadows of society. The Middle Eastern custom of castrating homosexual slaves and house servants becomes commonplace in the East Roman Empire (Byzantium) and is introduced into northern China and India. Oblivious to the outside world, American and South Sea natives maintain their traditional acceptance of homosexual behavior and crossdressing.

632 A.D. Shari’a Law is formulated during the seventh century and gradually established throughout the Islamic world. It punishes homosexuality by flagellation or death by stoning, burning, collapsing a rock wall upon, or throwing off from a high point.

642. The Visigothic Code is crafted in Spain and gradually established throughout Christian Europe. It orders castration or death by burning for anyone convicted of “sodomy.”

700. The custom of castrating homosexual slaves and house servants is introduced into northern China by Muslim merchants during the eighth century.

780. Korean Emperor Hyegong is executed fifteen years after his ascent to the throne when royal subordinates can no longer tolerate his effeminate behavior.

800. Traditional legends and practices of the Norse are put into writing, some of which include homosexual practices and crossdressing.

1000. The custom of castrating homosexual slaves and house servants is introduced into northern India by Muslims during the eleventh century. Temple construction flourishes on the Indian subcontinent and some are adorned with openly erotic images depicting homosexuality.

1100. Archbishop Theophylaktos argues in favor of eunuchs as an important and contributing social class of Byzantine society in his work, Defense of Eunuchs. Eunuchs are placed in charge of guarding the Prophet Mohammed’s tomb in Medina during the twelfth century or earlier.

1184. Roman Catholic Inquisitions begin in France using torture to extract confessions and punishing homosexuality by death. The Inquisitions spread across the globe and remain in effect for more than seven centuries.

1327. England’s King Edward II is grotesquely executed after refusing to end his “unnatural” relationship with Hugh Despenser, a son of the earl of Winchester.

1351. Slavery and male castration reach their peak in India under the Islamic rule of Firuz Shah Tughlaq of the Sultanate of Delhi.

1453. Ottoman Turks conquer the Byzantine Empire and attitudes toward homosexuality improve under the new Islamic emperor, Mehmet II.

1486. In Bengal, India, transgender dancers bless the newborn child Nimai (Sri Caitanya Mahaprabhu), an important incarnation of Radha and Krsna.

1492. On his quest to find a shorter route to India, Christopher Columbus discovers the New World.

The Early Modern Age: Christian Europe wages its greatest assault upon homosexuality to date while the practice remains silently tolerated in the Muslim world. Expeditions into sub-Saharan Africa, the New World and the South Seas reveal an astonishing acceptance of homosexuality and crossdressing among the indigenous people there. France becomes the first Christian nation to repeal its sodomy laws.

1519 A.D. In a report to King Carlos V of Spain, conquistador Hernando Cortez reports widespread homosexuality among the Veracruz natives of Mexico.

1528. Spanish conquistador Francisco Pizarro gives detailed reports of Incan priests and chieftains engaged in crossdressing rituals and sodomy.

1533. King Henry VIII of England establishes the Buggery Act, which replaces the penalty for homosexuality from castration or burning at the stake to public hanging.

1536-1821. Thirty homosexuals are burned at the stake in Portugal during the Portuguese Inquisition.

1570-1630. More than one hundred homosexuals are burned at the stake in the city of Zaragoza, Spain, during the Spanish Inquisition (1478-1834).

1591-1593. In one of the earliest accounts of homosexuality in Africa, a series of court records from Portugal’s Brazil colony describes sodomitic practices among the natives of Angola and Congo.

1599. Rome sanctions the castration of young boy singers known as castrati.

1625. Jesuit priest Joao dos Santos writes of a class of native Africans in Portuguese Angola, known as chibados, who dress like women, marry other men and “esteeme that unnaturale damnation an honor.”

1629. A baffled colonial American court orders intersex woman, Thomasine Hall, to dress partly as a man and partly as a woman.

1633. Christina Alexandra, widely believed to be intersex or lesbian, is crowned Queen of Sweden.

1636. Dutch officers Caron and Schouten write of the unabashed acceptance of sodomy they find among Japanese Buddhist priests and gentry.

1646. Jan Creoli becomes one of the first-known persons executed for sodomy in colonial America (Dutch-ruled New Amsterdam, now New York City). He is garroted (strangled to death with a cord) and his body “burned to ashes.”

1656-1663. Several hundred homosexuals are publicly garroted in San Lazaro, Mexico, during a well-publicized effort by Spain to purge that country of sodomy.

1660. Jan Quisthout van der Linde is convicted of sodomy with a servant in New Amsterdam, tied into a sack, thrown in a river and drowned. London’s scandalous periodical, The Wandering Whore, describes English “hermaphrodites” who are “given to much luxury…and to that abominable sin of sodomy.”

1669. Spanish writer and traveler Francisco Coreal reports of a class of “hermaphrodite” boys in Florida who dress up like women and engage in sodomy with the native men.

1682. Robert de La Salle claims the Louisiana Territory for France. Early French explorers in Quebec, Louisiana and the Great Lakes observe crossdressing homosexual natives and coin the term “berdache” to describe them.

1691. Dutchman Engelbert Kaempfer observes the popularity of crossdressing Kabuki dancers that also work as boy prostitutes throughout Japan.

1702. One of the last public burnings of homosexuals occurs in France during a well-publicized male prostitution scandal in Paris.

1730-1732. Seventy-five homosexuals are sentenced to death and garroted in the City Hall cellars of Holland during a harsh campaign to exterminate that country of sodomy “from top to bottom.”

1740. Frederick II the Great, one of the earliest known German homosexuals, is crowned King of Prussia. The Qing Dynasty enacts China’s first law against homosexuality but it is rarely enforced and the penalties are mild.

1770. Captain James Cook observes an acceptance of homosexuality among the Maori tribes of New Zealand. Similar observations are made by European explorers throughout the South Seas.

1771. Gustav III, widely believed to be homosexual, is crowned King of Sweden.

1778. Thomas Jefferson writes a law proposing castration instead of hanging for sodomy but the idea is rejected by the Virginia Legislature.

1791. A Cuban newspaper article criticizes the “effeminate sodomites” that apparently thrive in eighteenth-century Havana.

1791. France becomes the first Christian nation to decriminalize sodomy through a revision of its penal code during the French Revolution.

1796. New York state replaces hanging for sodomy with a maximum prison sentence of fourteen years.

The Nineteenth Century: France, Holland, Spain and Portugal repeal their sodomy laws along with those of their colonies while Great Britain, the United States, Canada and Australia manage only to reduce their penalties from death by hanging to long prison sentences. Britain’s harsh sodomy laws are implanted into all of its many important colonies around the world. The Islamic world maintains a mostly silent tolerance of homosexuality and the practice of male castration dissipates in unison with the global slave market. Germans usher in the world’s very first homosexual rights movement.

1801 A.D. New York state increases its prison sentence for sodomy to a mandatory life sentence.

1803. Austria decreases the punishment for sodomy to one year in prison.

1806. English traveler John Barrow describes the sodomy he finds among Hong Kong officials in his book, Travels in China.

1810. France’s Napoleonic Code is legally established, thus ratifying the country’s landmark repeal of all private sodomy laws. Several German states, including Bavaria and Hanover, adopt the code as well.

1811. The Kingdom of Holland repeals its sodomy laws while incorporated into France from 1810-1813. Spain and Portugal also repeal their sodomy laws during the early 1800s.

1820. Queen Mujaji I, a female monarch of Lesotho’s Lovedu tribe, keeps a large harem of wives and legitimizes the practice for other neighboring South African tribes.

1828. Australia records its first hanging for sodomy and the executions reach their peak in the 1830s. New York state reduces its sodomy penalty from a life sentence to a maximum of ten years in prison.

1830. Brazil repeals its sodomy laws, eight years after gaining independence from Portugal.

1834. The British Slavery Abolition Act ends slavery throughout most of the British Empire. The practice of male castration gradually disappears in tandem with the decline of world slavery during the nineteenth century.

1835. Russia establishes its first sodomy laws.

1836. In a well-publicized trial, Reverend William Yate, second in line to the bishop of Sydney, is prosecuted for engaging in sodomy with six Maori men in New Zealand.

1857. James Buchanan, widely believed to be homosexual, becomes the fifteenth president of the United States. Scottish explorer David Livingstone reports crossdressing shamans among the Ambo tribes of South-West Africa (Namibia).

1860. Great Britain revises its penal code, changing the penalty for sodomy from death by hanging to life imprisonment. The new code is established in British colonies all over world including India, Malaysia, Hong Kong, Canada, Australia, the Caribbean, etc. and has a long-lasting effect in those countries.

1861. German psychiatrists study homosexuality and begin to consider it innate. Karl Heinrich Ulrichs popularizes “Uranism” and the concept of a “third sex.”

1862. Mexico repeals its sodomy laws while under French rule from 1862-1867.

1864. Ludwig II, widely believed to be homosexual, becomes a popular albeit eccentric king of Bavaria. Australia replaces hangings for sodomy with long prison sentences and floggings. Sweden establishes sodomy laws prescribing up to two years in prison. British explorer Richard F. Burton locates the mysterious Amazon women of Dahomey (Benin, Africa) who identify as men, engage in warfare and “share passions between each other.”

1865. British-ruled Hong Kong enacts sodomy laws prescribing life sentences.

1869. The modern term “homosexuality” (homosexualitat) is first coined in a German pamphlet written by Karoly Maria Kertbeny.

1870. Anna Leonowens expresses shock at the crossdressing and “unnatural vice” among Siamese natives in her bestselling book, The English Governess at the Siamese Court. Italy outlaws the castration of young boy singers.

1871. King Wilhelm of Prussia creates a new German Empire and reestablishes sodomy as a crime (Paragraph 175).

1873. Japan briefly establishes sodomy laws from 1873 to 1881.

1883. The Kama Sutra is translated into English and published by Sri Richard Francis Burton. A German translation is published by Richard Schmidt in 1897.

1886. Native American two-spirit, We’wha, creates a sensation in Washington D.C. when introduced to President Grover Cleveland and dined at the White House. Two-spirit traditions are documented and occasionally photographed in nearly 150 North American tribes.

1889. Italy repeals its sodomy laws.

1890. South African Zulu chief, Nongoloza Mathebula, orders his bandit-warriors to abstain from women and take on boy-wives instead, a time-honored practice in the region.

1892. New York state eliminates its minimum requirement of five years in prison for sodomy.

1892-1921. Over two-hundred and fifty sodomy cases are tried in the British colony of Southern Rhodesia, with the most common defense being that sodomy has been a longstanding custom among the African natives.

1893. Famous Russian composer and known homosexual Pyotr Tchaikovsky dies unexpectedly at age 53.

1894. Canada replaces flogging as a penalty for homosexuality with prison terms of up to fifteen years.

1895. London’s most popular playwright, Oscar Wilde, is convicted of “gross indecency” (homosexual acts not amounting to buggery) and sentenced to two years of hard labor in a highly-publicized trial.

1897. Magnus Hirschfeld founds the very first modern homosexual movement, the Wissenschaftlich-Humanitare Komitee, in Germany.

1899. Hirschfeld publishes the first annual journal for homosexuals, Jahrbuch Fur Sexuelle Zwischenstufen, in Germany.

The Twentieth Century: The English-speaking world begins repealing its sodomy laws en masse and the modern gay rights movement is born in the United States. Islamic countries begin to modernize but fall back into anti-gay religious fundamentalism. Asian countries maintain a mostly silent tolerance of homosexuality while Western Europe begins offering equitable marriage rights for gay couples.

1901 A.D. Reputed German psychiatrist Richard von Krafft-Ebing concedes that homosexuality is inborn and not pathological, as he had earlier claimed.

1903. Celebrated British soldier, Sir Hector Archibald Macdonald, commits suicide when his homosexuality is uncovered while stationed in British Ceylon.

1908. The Inquisitions are officially ended by the Roman Catholic Church.

1912. The last vestige of China’s eunuch system ends with the collapse of the Qing Dynasty.

1917. Russia repeals its sodomy laws after the Bolshevik Revolution, citing their origin in Biblical teachings.

1918. The world’s first demonstration for homosexual rights takes place one day before Germany surrenders in the Great War. Hirschfeld speaks before a Berlin crowd of five thousand, calling for the repeal of Paragraph 175.

1921. California lowers its sodomy penalties from a maximum life sentence to a maximum of fifteen years in prison.

1926. Portugal reinstates its sodomy laws under the Salazar dictatorship.

1930. The world’s first modern sex change operation is performed on Danish painter Andreas Wegener, who travels to Germany for the procedure.

1932. Poland repeals its sodomy laws but homosexuals are soon persecuted under Nazi and later Soviet rule.

1933. Denmark repeals its sodomy laws. Joseph Stalin reinstates sodomy laws within the Soviet Union. In Germany and throughout much of Europe, homosexuals are viciously persecuted, imprisoned and killed by the Nazis up until the end of World War II.

1935. J. Edgar Hoover, founder of modern police investigation and widely believed to be homosexual, is appointed as the FBI’s first director.

1944. Sweden repeals its sodomy laws.

1945. Nazi concentration camps are liberated at the close of World War II. Approximately 15,000 homosexuals, marked with inverted pink triangles, are believed to have died in the camps.

1948. Kinsey’s Sexual Behavior in the Human Male (The Kinsey Report) is published, bringing the taboo subject of homosexuality up for debate in the United States.

1949. Strict sodomy laws are enacted in China after the communist takeover.

1950. New York becomes the first U.S. state to reduce sodomy from a felony to a misdemeanor. America’s first homosexual organization, The Mattachine Society, is founded in New York City. Homosexual marriages among the Zulu of South Africa peak during the 1950s, with weddings held monthly.

1951. Greece repeals its sodomy laws. California’s Supreme Court rules against the practice of suspending liquor licenses at bars serving homosexual clientele.

1952. Christine Jorgensen becomes America’s first modern transsexual after returning home from a sex-change operation in Denmark.

1955. America’s first lesbian organization, Daughters of Bilitis, is founded in San Francisco.

1956. Allen Ginsberg crosses censorship lines by publishing Howl, a book celebrating his homosexuality, and emerges victorious when challenged in court one year later. Thailand abolishes its British-inherited sodomy laws during an effort to purge Thai legal codes of obsolete edicts.

1962. Illinois becomes the first U.S. state to repeal its sodomy laws.

1963. Israel repeals its sodomy laws.

1964. Life magazine dubs San Francisco the “Gay Capital of the U.S.”

1966. The commencement of China’s notorious Cultural Revolution includes a vicious and organized attack against homosexual people and art (1966-1976).

1967. England and Wales repeal their sodomy laws.

1969. In June, homosexual riots break out on Christopher Street at the Stonewall Inn in New York City as a response to routine police harassment, marking the beginning of the modern gay rights movement. Canada and West Germany repeal their sodomy laws.

1970. The world’s first Gay Pride parades occur in Chicago, New York and San Francisco to mark the first anniversary of the Stonewall Riots.

1971. British anthropologist Edward Evans-Pritchard documents the widespread tradition of homosexual marriage among the Zande tribes of Sudan. Austria repeals its sodomy laws. Minnesota invalidates the first known same-sex marriage in the U.S. between Jack Baker and Michael McConnell. The U.S. Supreme Court upholds the ruling a year later.

1972. Sweden enacts the world’s first law legalizing transsexual operations. A comprehensive study of female-female seagull pairing on Santa Barbara Island (California) creates a sensation as the first publicized observation of homosexuality in the animal kingdom. Norway repeals its sodomy laws.

1973. The American Psychiatric Association removes homosexuality from its list of mental and emotional disorders, followed two years later by the American Psychological Association.

1974. Chris Vogel and Rich North, a gay couple from Winnipeg, Canada, shock the world by becoming the first homosexual couple to publicly marry in a church and file a legal challenge to the country’s ban on same-sex marriage. A Manitoba judge declares their union invalid later that year.

1975. South Australia becomes the first Australian state to repeal its sodomy laws. California repeals its sodomy laws by a single vote.

1977. Harvey Milk becomes the United States’ first openly gay elected official. Florida bans homosexuals from adopting children.

1979. Cuba repeals its sodomy laws. Pakistan adds Shari’a law to existing penal codes and consequently the death penalty for sodomy. Iran similarly reverts to Shari’a law and the death penalty for sodomy after its 1979 revolution. Spain removes anti-homosexual laws imposed under the dictatorship of General Franco. Homosexuals riot in San Francisco after Dan White receives the lightest possible sentence for his murder of Harvey Milk and mayor George Moscone.

1980. New York sodomy laws are ruled unconstitutional by the state Supreme Court but not formally repealed until 2000. Colombia and Scotland repeal their sodomy laws.

1981. HIV/AIDS is diagnosed for the first time among American homosexual males.

1982. Wisconsin becomes the first U.S. state to outlaw discrimination against homosexuals. Portugal repeals the sodomy laws imposed under the Salazar dictatorship.

1984. The Unitarian Universalist Association becomes the first major Protestant church to approve religious blessings for gay unions. The U.S. Virgin Islands repeals its sodomy laws.

1985. France becomes the first country in the world to enact an anti-discrimination law protecting homosexuals.

1986. Equal rights and freedom from discrimination are guaranteed to homosexuals and transgenders under Canada’s new Charter of Rights and Freedoms. New Zealand repeals its sodomy laws.

1987. Rep. Barney Frank (D) becomes the first member of the U.S. Congress to come out publicly as homosexual.

1989. Denmark becomes the first country in the world to establish civil unions for gay couples.

1990. The World Health Organization removes homosexuality from its list of mental disorders.

1991. Hong Kong abolishes its sodomy laws.

1993. Minnesota becomes the first U.S. state to ban discrimination against transgenders. The Intersex Society of North America becomes the world’s first organization in support of rights for intersex people. Hawaii’s Supreme Court rules in favor of same-sex marriage and ignites America’s gay marriage debate. Russia and Ireland repeal their sodomy laws. Norway establishes civil unions for gay couples.

1994. Alain Danielou publishes The Complete Kama Sutra. Bermuda repeals its sodomy laws.

1995. Sweden establishes civil unions for gay couples.

1996. The South African Constitution specifically guarantees equal rights and protections on the basis of sexual orientation. Iceland establishes civil unions for gay couples. The U.S. Congress enacts a law forbidding the federal recognition of same-sex marriage or any similar union (The Defense of Marriage Act).

1997. China repeals its sodomy laws. Tasmania becomes the last Australian state to repeal its sodomy laws.

1998. South Africa repeals its sodomy laws. Chile becomes the last major Latin American country to repeal its sodomy laws. Alaska and Hawaii become the first U.S. states to effectively ban same-sex marriage by constitutional referendum. The Netherlands establishes civil unions for gay couples.

1999. France establishes civil unions for gay couples. California becomes the first U.S. state to extend limited domestic partnership benefits to gay couples. India’s very first Gay Pride march is held in Kolkata. Brazil becomes the first country to ban "conversion therapy" for gay minors.

The Twenty-first Century: LGBTI people continue their fight for full equality under the law, culminating in the quest for equal marriage rights. Modern gay movements begin to effect change in Latin America and parts of Asia while most African, Middle Eastern and East European countries are held back by anti-gay religious fundamentalism.

2000 A.D. Germany establishes civil unions for gay couples and Vermont, after great resistance, becomes the first U.S. state to do the same.

2001. The Netherlands becomes the first country in the world to legalize same-sex marriage. Bertrand Delanoe becomes the first openly gay mayor of a major world city (Paris). Nova Scotia becomes the first Canadian province to extend limited domestic partnership benefits to gay couples. The Cayman and British Virgin Islands repeal their sodomy laws. GALVA-108, the Gay and Lesbian Vaishnava Association, is established.

2002. Quebec becomes the first Canadian province to establish civil unions for gay couples.

2003. The United States repeals all remaining state sodomy laws by virtue of the Supreme Court. Belgium becomes the second country in the world to legalize same-sex marriage. Puerto Rico repeals its sodomy laws. Tasmania becomes the first Australian state to extend limited domestic partnership benefits to gay couples.

2004. Massachusetts becomes the first U.S. state to legalize same-sex marriage. New Zealand establishes civil unions for gay couples. San Francisco begins issuing marriage licenses to same-sex couples in California but is stopped one month later by court order.

2005. Spain becomes the third country in the world to legalize same-sex marriage. Canada becomes the fourth country in the world and the first in North America (and the New World) to legalize same-sex marriage. The United Kingdom establishes civil unions for gay couples. California extends full marriage benefits to registered domestic partners. Fiji’s sodomy laws are invalidated by its High Court.

2006. South Africa becomes the fifth country in the world and the first in Africa to legalize same-sex marriage.

2007. Nepal repeals its sodomy laws.

2008. Uruguay becomes the first Latin American country to establish civil unions for gay couples. In California, same-sex marriages resume in June by court order but are stopped after a constitutional referendum is passed five months later. A Florida court strikes down that state’s ban on gay adoptions. India holds its first official Gay Pride marches in six major cities.

2009. The High Court of Delhi strikes down much of Section 377, effectively decriminalizing sodomy in India. Norway and Sweden become the sixth and seventh countries in the world to legalize same-sex marriage. Johanna Siguroardottir becomes the first openly gay head of government (Iceland). Hungary establishes registered partnerships for gay couples.

2010. Argentina becomes the first Latin American country to legalize same-sex marriage. Portugal, Iceland, Washington D.C. and New Hampshire legalize same-sex marriage. Austria establishes registered partnership laws for gay couples.

2011. New York becomes the sixth U.S. state to legalize same-sex marriage. The United States lifts its ban on homosexuals serving in the military. Colombia bans discrimination on the basis of sexual orientation.

2012. Denmark and the U.S. states of Washington and Maine legalize same-sex marriage. Hawaii establishes civil unions for same-sex couples. The American Psychiatric Association removes transgender identity from its list of mental and emotional disorders. California becomes the first U.S. state to ban "conversion therapy" for gay minors.

2013. Brazil, Uruguay, New Zealand, France and the U.S. states of Maryland and Hawaii legalize same-sex marriage. The U.S. Supreme Court strikes down the Defense of Marriage Act (DOMA) and legalizes same-sex marriage in California. Russia enacts “gay propaganda” laws criminalizing public support for gay rights or identity. India’s Supreme Court upholds its colonial-era sodomy laws.

2014. The United Kingdom, Scotland and Finland legalize same-sex marriage. More than 25 additional U.S. states legalize same-sex marriage after DOMA is repealed. Mozambique, Northern Cyprus, Palau and Sao Tome & Principe decriminalize homosexuality. Eleven African nations tighten their sodomy laws.

2015. Same-sex marriage is legalized in the United States after its Supreme Court strikes down all same-sex marriage bans. Conservative U.S. states begin enacting “religious liberty” laws, allowing LGBTI discrimination based on religious views. Ireland legalizes same-sex marriage by referendum. Mexico’s Supreme Court of Justice allows state courts or legislatures to legalize same-sex marriage state-by-state.

2016. Nauru, Seychelles and Belize repeal their sodomy laws. Colombia and Greenland legalize same-sex marriage. The United States allows transgenders to serve in the military. Conservative U.S. states begin enacting “bathroom bills” to prevent transgenders from using public restrooms matching their gender identity. Chad criminalizes homosexuality.

2017. Germany, Bermuda, Malta and Australia legalize same-sex marriage.

2018. India's Supreme Court reads down Section 377, effectively legalizing homosexuality. San Marino establishes civil unions for same-sex couples. Trinidad and Tobago's High Court overturns its colonial-era sodomy laws.

2019. Angola legalizes homosexuality and bans discrimination on the basis of sexual orientation in its new penal code. Taiwan becomes the first Asian country to legalize same-sex marriage. The World Health Organization removes transgender identity from its list of mental disorders. Botswana's High Court overturns its colonial-era sodomy laws. Gabon criminalizes homosexuality but repeals the law one year later. Brunei tightens its sodomy laws to punish homosexuality with death by stoning. Northern Ireland legalizes same-sex marriage.

2020. Costa Rica legalizes same-sex marriage by court order. U.S. Supreme Court bans gay and transgender employment discrimination on the basis of sex (Title VII of the 1964 Civil Rights Act). Russia bans same-sex marriage in its constitution. Sudan abolishes flogging and death penalty as punishments for homosexuality. Conservative U.S. states begin enacting laws to ban transgender girls and women from school sports.

(Tritiya-Prakriti: People of the Third Sex, Abridged Edition, pp. 125-139)


When Homosexuality Stopped Being a Mental Disorder

THE BASICS

[Article revised on 7 March 2020.]

In the 1950s and 1960s, some therapists employed aversion therapy of the kind featured in A Clockwork Orange to "cure" male homosexuality. This typically involved showing patients pictures of naked men while giving them electric shocks or drugs to make them vomit, and, once they could no longer bear it, showing them pictures of naked women or sending them out on a "date" with a young nurse. Needless to say, these cruel and degrading methods proved entirely ineffective.

First published in 1968, DSM-II (the second edition of the American classiifcation of mental disorders) listed homosexuality as a mental disorder. In this, the DSM followed in a long tradition in medicine and psychiatry, which in the 19th century appropriated homosexuality from the Church and, in an élan of enlightenment, promoted it from sin to mental disorder.

In 1973, the American Psychiatric Association (APA) asked all members attending its convention to vote on whether they believed homosexuality to be a mental disorder. 5,854 psychiatrists voted to remove homosexuality from the DSM, and 3,810 to retain it.

The APA then compromised, removing homosexuality from the DSM but replacing it, in effect, with "sexual orientation disturbance" for people "in conflict with" their sexual orientation. Not until 1987 did homosexuality completely fall out of the DSM.

Meanwhile, the World Health Organization (WHO) only removed homosexuality from its ICD classification with the publication of ICD-10 in 1992, although ICD-10 still carries the construct of "ego-dystonic sexual orientation". In this condition, the person is not in doubt about his or her sexual preference, but "wishes it were different because of associated psychological and behavioural disorders".

The evolution of the status of homosexuality in the classifications of mental disorders highlights that concepts of mental disorder can be rapidly evolving social constructs that change as society changes. Today, the standard of psychotherapy in the U.S. and Europe is gay affirmative psychotherapy, which encourages gay people to accept their sexual orientation.

Neel Burton is author of The Meaning of Madness and other books.


Gay Conversion Therapy's Disturbing 19th-Century Origins

In 1899, a German psychiatrist electrified the audience at a conference on hypnosis with a bold claim: He had turned a gay man straight.

All it took was 45 hypnosis sessions and a few trips to a brothel, Albert von Schrenck-Notzing਋ragged. Through hypnosis, he claimed, he had manipulated the man’s sexual impulses, diverting them from his interest in men to a lasting desire for women.

He didn’t know it, but he had just kicked off a phenomenon that would later be known as 𠇌onversion therapy”𠅊 set of pseudoscientific techniques designed to quash LGBTQ people’s sexuality and make them conform to society’s expectations of how they should behave. Though it’s dismissed by the medical establishment today, conversion therapy was widely practiced throughout the 20th century, leaving shame, pain and self-hatred in its wake.

Homosexuality, especially same-sex relationships between men, was considered deviant, sinful and even criminal for centuries. In the late 19th century, psychiatrists and doctors began to address homosexuality, too. They labeled same-sex desire in medical terms𠅊nd started looking for ways to reverse it.

German doctor Eugen Steinach. (Credit: Imagno/Getty Images)

There were plenty of theories as to why people were homosexual. For Eugen Steinach, a pioneering Austrian endocrinologist, homosexuality was rooted in a man’s testicles. This theory led to testicle transplantation਎xperiments in the 1920s during which gay men were castrated, then given “heterosexual” testicles.”

Others theorized that homosexuality was a psychological disorder instead. Sigmund Freud hypothesized that humans are born innately bisexual and that homosexual people become gay because of their conditioning. But though Freud emphasized that homosexuality wasn’t a disease, per se, some of his colleagues didn’t agree. They began to use new psychiatric interventions in an attempt to 𠇌ure” gay people.

Some LGBTQ people were given electroconvulsive therapy, but others were subjected to even more extreme techniques like lobotomies. Other “treatments” included shocks administered through electrodes that were implanted directly into the brain. Robert Galbraith Heath, a psychiatrist in New Orleans who pioneered the technique, used this form of brain stimulation, along with hired prostitutes and heterosexual pornography, to 𠇌hange” the sexual orientation of gay men. But though Heath contended he was able to actually turn gay men straight, his work has since been challenged and criticized for its methodology.

An offshoot of these techniques was 𠇊version therapy,” which was founded on the premise that if LGBTQ people became disgusted by homosexuality, they would no longer experience same-sex desire. Under medical supervision, people were given chemicals that made them vomit when they, for example, looked at photos of their lovers. Others were given electrical shocks—sometimes to their genitals—while they looked at gay pornography or cross-dressed.


Obejrzyj wideo: Ting man får høre som homofil (Styczeń 2023).

Video, Sitemap-Video, Sitemap-Videos